Waar was ik

't Is een tijd geleden dat ik hier wat gekrabbeld heb over mijn verwikkelingen met de Versatile. Betekent niet dat de fiets heeft stil gestaan. Hoewel, ik heb wel een paar maand fors minder gefietst dan wenselijk was. Ik kreeg steeds meer last van mijn linker knie, maar naar de dokter gaan, ho maar. Na de tocht op de ligfietsdag (eind maart) had ik behoorlijke last van mijn knie, daar moest toch wat aan gedaan worden. Ik heb daarop nieuwe pedalen besteld, eerst geprobeerd aan TDP pedalen te komen, maar de leverancier gaf weinig teken van leven. Nog gebeld erover, zou teruggebeld worden maar dat is ook niet gebeurd. Uiteindelijk Frog Speedplay pedalen gekocht. Ondertussen gunde ik mijzelf wat meer fietsrust. Moest ook wel, want door drukke tijden op het werk had ik weinig energie over voor lange fietstochten. Maar het gekke was dat de klachten in mijn knie nauwelijks beter werden door niet te fietsen. Een weekje vakantie in Zweden eind april deed wonderen. Maar in de werkweek die daarop volgde brachten de klachten weer terug, al was het in mindere mate. Hoezo stressklachten?
Inmiddels had ik mijn Speedplay pedalen gemonteerd en begon ik weer met fietsen. Eigenlijk beviel dat wel. Naar mijn werk fietsen (60 km enkele reis) leek me nog niet zo'n goed idee. Maar ik merkte wel dat de dagen na een redelijke fietstocht mijn knie beter begon te voelen.

Het ging zodanig goed met de knie dat ik een fietsvakantie wel aandurfde. Per 1 augustus zou ik van werkgever veranderen waardoor ik tot augustus het moest doen met de helft van de vakantiedagen waarvan er dus al een aantal waren verbruikt voor de vakantie naar Zweden. Een korte vakantie zou het dus worden. Eerst een weekje met projectorkest Nederlands Strijkers Gilde meespelen, en daarna zouden we nog een aantal dagen gaan fietsen.
Op dinsdag 22 juli zijn we (Martijn en ik) met de Versatiles vertrokken vanuit Lelystad richting Enkhuizen. Vanaf Enkhuizen hebben we de Zuiderzeeroute gevolgd. Ik had vanaf internet de route gedownload en in mijn GPS geplaatst. De route is goed bewegwijzerd. De GPS-route was alweer verouderd en week nog wel eens af van de bewegwijzerde route.

We hadden erg veel geluk met het weer. Op maandag had het nog flink gehoost, maar vanaf dinsdag waren het 4 mooie dagen met veel zon. Had ik zelf niet helemaal op gerekend waardoor mijn kale, onbedekte, bolletje na een dag al (te) rood was geworden.
Op de foto links rusten we wat uit. We zijn hier op de dijk, als ik me niet vergis, ter hoogte van Andijk. De eerste dag overnachten we op de natuurcamping bij Wieringerwerf.


Op woensdag moeten we weer verder. We rijden via de afsluitdijk naar Friesland waar we door diverse toeristische plaatsjes rijden waar we veel bekijk hebben in onze bolides. In Hindelopen nemen we even rust om wat te eten. De nieuwsgierigheid naar onze fietsen is vaak wel grappig. Het is vooral wel leuk te zien hoe mensen op de fiets reageren als je even niet in de buurt lijkt te zijn.

Na Hindelopen hebben we de route vervolgd tot we weer in onze eigen provincie waren. Op natuurcamping De Veenkuil hebben we overnacht.

Omdat mijn moeder vrijdag 70 wordt en die viert in Ermelo, willen we donderdag naar Zeewolde reizen. Dat betekent dat we een deel van de route moeten schrappen die donderdag een doorsteek maken vanaf Kuinder zo recht mogelijk naar Kampen. Dat is wel jammer want dat betekent dat we de Weerribben niet door komen. Andere keer maar eens rijden.
Vanaf Kampen volgen we de Zuiderzeeroute weer. Een mooi stuk met mooie fietspaden, vooral tussen Kampen en Elburg. Na Elburg blijken onze botten nog aan elkaar te zitten en rijden we de route verder via Harderwijk naar Horst. Bij Horst nemen we het pontje om bij camping Dasselaar in het Horsterwold te gaan overnachten. Dit betekent dat het einde van onze fietsvakantie in zicht is. Op vrijdag fietsen we nog even naar Ermelo en weer terug naar Zeewolde. Maar op zaterdag staan we alweer vroeg op om de vertrouwde route naar Lelystad te rijden. De Zuiderzeeroute hebben we inderdaad niet volledig rond gereden.

Rondje zeilen

Vandaag hebben we een leuk rondje gefietst. Vanmiddag eerst naar mijn broer en schoonzus in Ermelo gereden. De wind kwam uit het zuid-westen en was redelijk fors. Vanuit Lelystad richting Ermelo betekent dat dat de wind van rechts komt, een beetje van schuinvoor. Bij zo'n velomobiel geeft dat een mooie stuwing waardoor we tot Harderwijk in een lekker tempo met weinig inspanning kunnen fietsen. Na Harderwijk draait de weg meer tegen de wind in, waardoor het tempo wat terugzakt.
Na een gezellig verblijf op de verjaardag van mijn broer en schoonzus kruipen we weer in de fiets om naar Almere Haven te rijden. We willen daar een concert bijwonen van het Flevolands Symfonie Orkest. Vanaf Ermelo richting Nulde gereden en daar de Zeedijk richting de Nieuwe Sluis van Nijkerk genomen. Op de Zeedijk hadden we al lekkere zijwind wat een redelijk snelheid op leverde. Vervolgens na de sluis linksaf de Slingerweg genomen. Op een gegeven moment draaide de Slingerweg tegen de wind in totdat het fietspad bij de Eemmeerdijk uitkomt. Vanaf dat punt kregen we de wind schuinachter tot voorbij de Stichtse brug. Met een heerlijk tempo tussen 34 en 38 km/u reden we richting Almere Haven.

In Almere Haven nog even de chinees bezocht om vervolgens het concert in de Goede Rede bij te wonen. Was een leuk concert, mooi uitgevoerd, soms wat aan de trage kant, maar erg mooie orkestklank. Vooral in het laatst gespeelde werk, een deel uit Sinfonia nr 4 van Gade, was erg mooi gespeeld.
Na het concert weer de fiets in gestapt. Het had tijdens het concert een beetje geregend, maar het was inmiddels weer helemaal droog. Op de GPS probeerden we weer Almere Haven uit te komen. Hoewel Martijn het daar wel redelijk kent, was ik toch zo eigenwijs om de route van de routeplanner van de Fietsersbond te willen volgen. Maar vreemd genoeg stuurde die ons de busbaan op. Gelukkig was het niet al te moeilijk om met de GPS door de woonwijk de uiteindelijk aansluiting op het juiste fietspad te vinden. Richting Lelystad hadden we een strak windje schuin achter. Ook nu weer mooi tempo kunnen fietsen.

Snel, sneller, ......?

Vorige week een leuke themadag meegemaakt georganiseerd door de Nederlandse Vereniging van Human Powered Vehicles (N.V.H.P.V. dus). In Delft werden presentaties gegeven over de aerodynamica van de ligfiets.
Er zijn momenten dat ik de Versatile frusterend traag vind. Zeker in deze winterperiode gaat het allemaal niet hard. Al enige tijd loop ik erover te denken om over te stappen op de Quest. Maar ja, Martijn was nog niet helemaal overtuigd.

Maar bij de themadag zou door velomobiel.nl ook een presentatie gegeven worden over de ontwikkeling van de Quest. Die hebben we dus aangehoord, een erg leuk verhaal en voor mij een stimulans om nu maar echt eens een afspraak te maken voor een proefrit.

Afgelopen maandag gebeld en vandaag konden we terecht voor deze proefrit. De wind was stevig maar niet extreem. Op de heenweg naar Dronten hadden we de wind in de rug. Bij velomobiel kwamen tijdens de koffiepauze aan. We mochten in de Quest van Theo rijden. Martijn als eerste, zijn lengte kwam het meest overeen met die van Theo. Ik reed mee in de Versatile, tenminste zover 'k hem kon bijhouden. Wat een acceleratie zit er in die fiets. Tijdens de proefrit in de verschillende windrichtingen gereden. Alleen bij wind vanuit schuin achter kan je met veel inspanning de Quest nog een beetje bijhouden.
Na de korte proefrit was het mijn beurt, ik was benieuwd. Martijn fietst in de Versatile sneller dan ik, zou hij me bij kunnen houden? Niet dus. Ongekend wat een snelheid. Martijn verdween gewoon uit beeld. Met 37 tegen de wind in zonder dat je het uiterste uit je benen hoeft te halen. Mijn maximum in de Versatile op vlakke weg was 47 km/u bij uiterste inspanning, ik reed nu 52 met wind van opzij (beetje schuinachter). 't Was dat ik niet harder durfde, de andere stuurinrichting was nog erg wennen, maar er zat nog meer kracht in de benen. Echt on-ge-loof-lijk.

Tja, nu drie jaar wachten, nou ja wachten, gewoon doortuffen in de de Versatile natuurlijk. Ach ja, een tragere rit betekent langer genieten van de tocht (toch?). Wel nog even andere banden bij Tempelman gehaald, weer de oude vertrouwde Moirree. De HPV's waren me veel te traag, met name bij nat wegdek.

Zeilen naar Nijkerk

Vandaag een ritje naar Nijkerk en Amersfoort gemaakt. Martijn doet vandaag mee aan een dag voor blazerstrio's in de muziekschool van Amersfoort. Daar wilde ik wel even komen luisteren. Ik wilde ook nog even langs mijn ouders in Nijkerk, kwam mooi uit, dat ligt toch op de route naar Amersfoort.
Het was een heerlijk ritje naar Nijkerk. Er stond een forse wind. Ik had besloten om eens een andere route te rijden dan ik meestal rijd. Meestal ga ik via Zeewolde, een route van zo'n 48 km tot mijn ouders. Volgens de routeplanner van de fietsersbond kon ik dat inkorten tot 40 km. Mijn route was nu via de Torenvalkweg, Praamweg naar de Ibisweg. Op dit stuk had ik de wind bijna pal voor. Vooral op de Ibisweg ging het langzaam, waar ik op de Praamweg nog 27 kon rijden haalde ik op de Ibisweg met moeite 23 km/u. Bij de Dodaarsweg kon ik linksafslaan en kwam de wind van rechts, een beetje schuin achter. Nu kon het grote genieten beginnen. Doordat ik tegenlicht had van de zon kon ik m'n snelheid niet aflezen, maar 'k heb hele stukken in de hoogste versnelling gereden, dus dat moet toch wel boven de 40 zijn geweest. Bij de Schollevaarweg moest ik de punt van de Versatile weer tegen de wind in draaien. Een paar kilometer was het weer zwoegen om vervolgens via de Adelaarsweg weer verder naar Nijkerk te zeilen.

Gelukkig een rit met weinig inspanning. 'k Heb de laatste tijd wat last van mijn knieën waardoor ik een beetje tegen deze rit had opgezien. Maar door de voornamelijk gunstige wind kon ik de rit met weinig inspanning met mooie snelheden rijden. Tijdens en na de rit geen extra last van de knieën gekregen.

Na het bezoek aan mijn ouders ben ik weer verder naar Amersfoort gereden. Kon ik weer eens de route fietsen die ik vroeger dagelijks fietste naar school. Het valt me altijd op dat in Amersfoort de Versatile zoveel aandacht krijgt. 'k Heb het idee dat dat meer is dan in Lelystad of A'dam (afgezien van de toeristen).

Op de terugweg was het zeileffect in de polder iets minder maar toch ook niet heel ongunstig. Voordeel was dat de stukken waar ik op de heenweg pal tegen had, nu de wind achter had. Op de Praamweg, vlak voor de Knardijk kwam ik in het donker nog twee Questen tegen die richting Almere reden. De voorste had een felle ledlamp, de achterste een veel zwakkere koplamp met een gelig schijnsel. Ik kon niet zien wie het waren, mogelijk de gebroeders van Schoot die uit Dronten kwamen?

Koud en traag

Vandaag weer woonwerk route gefietst. Bij Almere weer eens het Spoorbaanpad genomen i.p.v. het Kromslootpark. Vorige keer werd ik onaangenaam verrast door het ontbreken van een fietsbrug op de route door Kromslootpark. Het hoge riet langs het Spoorbaanpad (tussen Almere Muziekwijk en de Hollandse brug) is gelukkig weg zodat er goed uitzicht is bij die vreselijke slingerbochten.
Het was vanochtend vrij koud, duurde lang voordat ik op temperatuur was. Echt van die door merg en been heen gaande waterkou. 't Was een beetje aan het misten, maar de mist hing vrij hoog meestal ging ik er onderdoor zodat ik niet veel last had. Als brildrager kan mist behoorlijk irritant zijn.

't Ging vandaag allemaal niet heel snel. De laatste tijd ook niet heel veel gefietst. Kan ook bijna niet anders, bij zo'n lange koude tocht op een normale werkdag moet je van de snelheid ook niet veel verwachten. Er moet immes ook energie over blijven om te kunnen werken.
Moet toch ook eens nadenken of de gaten in het voorruim 's winters niet wat dichter kunnen. Ik heb 't idee dat er een aardige koude luchtstroom langs m'n kuiten stroomt wat bijna kramp geeft.

Zeilen op de Knardijk

Vandaag ritje gemaakt naar mijn ouders in Nijkerk, mijn vader vierde zijn verjaardag. Heerlijk fietsweer, wel een straf windje maar ach, dat kan een velomobilist niet deren. Martijn was net hersteld van een griep en begon de dag met een lichte hoofdpijn, we zouden het dus rustig aan doen.

De route van Lelystad naar Nijkerk is op zijn Amerikaans aangelegd, je fietst of noord-zuid of oost-west, nou ja dat klopt niet helemaal maar de wegen staan wel haaks op elkaar.
Vandaag een andere route gereden dan gebruikelijk. We reden altijd via de Knardijk tot aan Zweewolde en dan langs het Veluwemeer richting de nieuwe sluis bij Nijkerk. Vandaag hebben we de Knardijk gevolgd tot de Hoge Vaart, daar het fietspad genomen wat parallel loopt aan de Hogevaart tot aan de Adelaarsweg. Vanaf de Adelaarsweg ga je dan richting nieuwe sluis van Nijkerk.

De windrichting was of pal voor (Meerkoetweg, en fietspad langs de Hoge Vaart), of zijwind. Vooral op de Knardijk hadden we fikse zijwind, een klein beetje achter. Goh, wat is dat toch machtig mooi in een velomobiel. Eindelijk heb ik weer eens kunnen zeilen in m'n fiets. De fiets wilde maar harder en harder, met een beetje inspanning ging ik bijna 50 km/h. 't Is dat we op weg waren naar mijn ouders, maar je komt in de verleiding om daar heen en weer te blijven fietsen, zo'n fantastiche ervaring.
De nieuwe route bevalt wel, hoewel die niet korter was dan de oorspronkelijke, misschien wel ietsje langer. 't Is wel een erg mooie route.

Oh ja, tijdens de terugweg ben ik de 10.000km gepasseerd.

Brug weg, pont weg

Vandaag weer een tochtje woon-werk gemaakt met de Versatile. Vanochtend werd ik tijdens deze tocht weer eens verrast door een afsluiting zonder omleiding. De Farflerbrug ligt op de kade. Mooi is dat, waar dan heen te gaan. Je kan daar twee kanten op Almere-Haven in of richting Muziekwijk/literatuurwijk. Met Haven heb ik slechte ervaringen, Muziekwijk heb ik ooit gewoond, dus wellicht dat ik de route nog een beetje weet. Op gevoel toch een goede route kunnen vinden om de barrière heen.
Het volgende obstakel is de pont, op de heenweg heb ik geluk, de laatste vrachtwagen rijd net de pont op als ik aankom. Ik kan nog mooi mee en de pont vertrekt vrij snel. Dat is geluk hebben want er is maar een pont vandaag. Vorige week viel het me al op dat een van de ponten schade had aan de laadklep. Die is nu zeker in reparatie.
Mijn snelheid was vanochtend niet bijster hoog, gemiddelde van 26. Vanaf de pont ging het steeds harder regenen, op gegeven moment toch maar even gestopt om het dakje te bevestigen. Die HPV banden worden ontzettend traag met zulk nat wegdek, het zuigt aan de weg lijkt het wel. De stoplichten werkten ook niet erg mee in A'dam.

De terugweg verliep meer voorspoedig, behalve bij de pont, die kwam net aan de overkant aan toen ik arriveerde. 'k Moest dus een minuut of 10 wachten in de waterkou. 'k Ben benieuwd hoe lang deze pont mee gaat, bij aankomst moest een vrachtwagen de laadklep naar beneden duwen.
M'n fiets wilde graag naar huis, hoe dichter ik bij Lelystad kwam, hoe meer profijt van de gunstige wind. Vooral het laatste stuk tussen Knardijk en Lelystad ging lekker.

Ketting en snelheden

'n Tijd niet meer geschreven over mijn belevenissen met mijn Versatile. Niet dat tie stil staat. Eind oktober viel mijn ketting weer eens naast het tandwiel bij de naaf. 't Gebeurde net bij het Nassauplein in Amsterdam, ik kon nog net freewheelend naar de overkant komen. Daar de fiets op m'n jas op z'n zij gelegd en de buik geopereerd. 't Lukte me niet makkelijk om de ketting er weer snel op te krijgen, maar goed uiteindelijk is het wel gelukt.
Het weekend erop 2 schakels uit de ketting gehaald, de ketting hing echt erg slap. Dat scheelde een hoop herrie, maar ik kreeg er geknars achterin voor in de plaats. Eerst maar eens aangezien (aangehoord/gevoeld), maar na een redelijke rit (Lelystad - Baarn - Lelystad) toch de buik weer opengehaald. Ik vroeg me af, of ik de ketting wel goed om op de geleiders had gelegd, na verwisseling was het geknars weg, maar de herrie van het ratelen van de kettinggeleiders was er weer voor in de plaats gekomen.

Ik heb er toch nog een maand mee doorgereden, tot het geknars weer terug kwam. Weer de fiets opengemaakt, de ketting toch van geleider verwisseld, want zoals het zat was veel te onlogisch. Maar het maakte allemaal niet veel uit, het geknars met soms een schokkerig gevoel (alsof er een schakel bleef hangen) bleef. Vorige week Tempelman maar eens bezocht. We kwamen niet op een heel erg geschikt moment, dus zelf even de fiets open gemaakt om voor de zekerheid de ketting eens te meten. Die bleek behoorlijk uitgesleten te zijn. Ter plekke een nieuwe ketting erin gelegd. Goh, dat scheelt, wat een stilte weer in de fiets en een strak gevoel in de aandrijving. Toch bijzonder, de ketting van Martijn was pas na bijna 20.000 km vervangen, mijn teller staat nu rond de 9800km.

Inmiddels rijd ik met 3 HPV banden rond. Twee weken geleden reed ik naar Amsterdam en mijn fiets begon behoorlijk te zwalken toen ik de bochten nam om bij de pont te komen, geen goed teken; inderdaad een lekke band achter. Toch maar eerst de pont opgereden, ben ik vast aan de overkant. Het wegdek was nat, mijn buitenband ook en 't was ook nog aardig donker, geen beste criteria om een band te gaan repareren en te zoeken naar de veroorzaker. Gelijk dus maar binnen- en buitenband verwisseld. Daar ging mijn laatste Moirree.
'k Moet zeggen dat ik nog niet heel erg enthousiast ben over de HPV's. Mijn snelheid is zeker niet toegenomen, misschien wel verlaagd. Maar ja, het weer is ook veranderd. De grip is fantastisch, de Moirree wilde nog wel eens gaan dribbelen in de bocht, vooral bij een klinkerweg, maar de HPV's sturen je zeer direct door een bocht heen. Overigens valt het me op dat mijn afstand naar Amsterdam ruim een kilometer korter is geworden, dus ik denk dat de omtrek van de band aardig verschilt met die van de Moirree (maakt het gemiddelde ook weer een stukje goed).

Misschien dat ik toch weer de Moirree erop ga leggen, maar ja, we hebben nog zoveel HPV's hangen in de schuur... misschien als achterband?

Mistige rit

Vandaag fiets ik 's ochtends van Lelystad naar Amsterdam. Bij het Almeerder strand ben ik mooi op tijd voor de pont, misschien wat aan de vroege kant, de pont is nog aan de overkant. Vandaag wordt het een enkele reis met de pont, vanavond heb ik een unitmeeting in Utrecht en zal dus op de terugweg de Stichtse brug nemen. De rit naar Amsterdam verloopt vrij voorspoedig met een redelijke gemiddelde van ruim 29 km/u.

's Middags rond 16.00u vertrek ik naar Utrecht, het zal ongeveer 45 km zijn en hoop er toch uiterlijk om 17.30u te zijn. Dat is iets te optimistisch gerekend. Een onbekende route gaat toch niet heel snel, vooral niet als je in de Bijlmer aan het dwalen slaat. Ik had het eerste deel van de route niet op m'n GPS gezet. Ik dacht dat ik het met de automatische routebepaling van de GPS wel zou redden. H'm, niet dus, de fietspaden weken te veel af, de GPS wilde mij over wegen laten fietsen waar dat niet mocht.
Maar goed, uiteindelijk toch op het punt bij Weesp gekomen, aan de oost-kant van het Amsterdam-rijnkanaal waar ik een voorgedefinieerde route had (opgesteld via de routeplanner van fietsersbond). Dat ging redelijk voorspoedig.

Om 21.15u stapte ik weer in mijn fiets om richting Lelystad te rijden. Tijdens de meeting had het hevig geregend, maar ondertussen was het weer droog, het dakje was niet nodig. De route naar Lelystad stond als track in de GPS, ook weer opgesteld via de routeplanner van de fietsersbond. De tocht zou ongeveer 60km gaan worden, dezelfde afstand als naar Amsterdam waar ik normaal 2u en 10min over doe. Nou vanavond werd het een diepterecord. Buiten Utrecht bleek het redelijk te misten. Aangezien ik brildragend ben wordt de mist na een tijdje fietsen steeds erger. Ten noorden van Utrecht had ik een mooie route voor de boeg. De paden die ik moest volgen waren mooi geasfalteerde paden. Het probleem was echter dat ze niet verlicht waren, in combinatie met de mist is dat niet heel prettig. Er waren momenten dat ik via mijn GPS moest bepalen wanneer er weer een bocht zou komen.
Voorbij Hollandse Rading moest ik het bos in. Ik had dat pad al een keer eerder gereden, voor een bospad was het redelijk begaanbaar. Ik was nog maar enkele tientallen meters het bospad op en ik voelde de achterkant van mijn Versatile nogal zwalken. Dat kon maar 1 ding betekenen; lekke band. Het was daar pikke donker, niet fijn om een band te vervangen. Gelukkig was ik nog niet ver het bos in. Ik ben maar weer terug gelopen naar het kruispunt, welke verlicht werd door een lantaarn.
Daar de buiten en binnenband vervangen. Dat ging allemaal vrij vlot. Een automobilist kwam nog vragen of alles in orde was. Dat kon ik bevestigen, mijn nieuwe band zat er net weer op. Na deze korte onderbreking weer het bos in gereden. Doordat het bos nogal nat was viel de GPS-ontvangst nog wel eens weg. Gelukkig was de route vrij eenduidig - rechtdoor zoals die gaat. Het pad komt uiteindelijk uit op de Hilversumsestraatweg (N415), bij een chique restaurant. De korste weg is rechtdoor, wederom het bos in. Maar ik was het bospad in de mist behoorlijk zat. Heb ervoor gekozen om dan maar wat extra kilometers te rijden en het fietspad langs de N415 te volgen tot aan Baarn.

Na Baarn ben ik op bekender terrein en kan weer wat meer vaart maken. Alleen de Stichse brug was volledig in mist gehuld. Normaal stuif je daar zo hard als mogelijk vanaf, maar nu kroop ik met een slakke gang naar beneden, zwalkend om de randen van de weg te zoeken. Echt waardeloos, rijden door mist. Later op het fietspad langs de Vogelweg kon ik weer wat harder rijden. Dat fietspad kent een onderbroken middenlijn waardoor het pad redelijk te volgen is. Na de Vogelweg de Knardijk genomen. Op een gegeven moment zwalkte mijn Versatile weer behoorlijk, dacht shit, niet weer. Ik reed nog even over een wildrooster en voelde in ene keer weer stabiliteit onder de wielen van de Versatile. De banden stonden nog prima op spanning blijkbaar lag er een behoorlijke laag schapenpoep.
Het laatste stuk van de reis ging over de Meerkoetenweg. Daar stak nog een paar meter voor mij een ree over, dichtbij genoeg om 'm ondanks de mist duidelijk te zien. Uiteindelijk was ik om 1.00u thuis.

Linker been

Afgelopen donderdag nog een woon-werk ritje gemaakt naar Amsterdam. Het was een mooie fietsdag. Wel had ik wat last van mijn linker been. 't Is net of de SPD niet goed is afgesteld. Vreemd, ik heb de hele zomer zonder problemen gereden en nu is het gedoe er weer. Op de terugweg op de pont de afstelling gewijzigd, het leek beter te gaan.

Gisteren naar Dronten gereden om de ketting van Martijn zijn Versatile te vervangen. Mijn linkerbeen was weer aan het protesteren. 't Is moeilijk om te bepalen wat nu precies het probleem is. 't Is niet echt de knie, ik voel meer een algemene spanning in het been wat na lang fietsen kramp in de kuiten geeft.


Vandaag op bezoek geweest in Ermelo. De dochter van mijn broer, Jorine, was jarig. Aansluitend op de verjaardag zouden uit eten gaan met de zus van Martijn (en haar vriend). Heerlijk gegeten in een Tappas-restaurant in Harderwijk. Voordat we weer terug gingen heb ik het stoeltje een eindje naar voren gezet. Dat levert minder spanning op in het been, maar nu krijg ik last bij mijn voet, aan de linkerkant. Ik snap er niks van, deze stand van de stoel nog maar even aanzien.
Ik ben van plan om woensdag eerst naar mijn werk in Amsterdam te fietsen, aan 't eind van de dag naar Utrecht te rijden voor een meeting om 's avonds weer terug te gaan naar Lelystad. Dat wordt een tochtje van 63 + 45 + 65 kilometers, hopenlijk zonder mijn knieen te forceren.

Week van de vooruitgang; pont i.p.v. brug

Vandaag ben ik op de fiets naar mijn werk gegaan. Eigenlijk komt de maandag niet handig uit om te gaan fietsen omdat we 's avonds orkest hebben. Maar ja, vandaag de eerste werkdag dat de pont vaart en de Hollandse brug is afgesloten voor fietsers. De fietsersbond Almere hield een protestaktie door zichtbaar aanwezig te zijn en een enquete te houden. Ik was wel nieuwsgierig en ben dus ook maar gaan fietsen.
Het weer was niet geweldig, de herfst is begonnen. Tot aan Almere was het droog, vervolgens begon het langzaam te miezeren, 't ging steeds harder. Eigenlijk had ik wel behoefte aan een dakje boven mijn hoofd maar had geen zin om daarvoor uit te stappen. Gewoon doorgetrapt naar de pont.

Op de pont was het rustig, gelukkig niet veel vrachtwagens, het aantal fietsers was ook nog niet heel groot (later bleek dat de brug ook nog open was). Ik had geluk, de pont was er al en stond op het punt te vertrekken. De fietsers kunnen op de pont wel droog staan, ook ik met mijn Versatile. Daar dus gelegenheid genoeg om mijn dakje aan te brengen.

's Middags weer vroeg naar huis, weer door de regen. Bij de pont had ik nu wat minder geluk en moest een aantal minuten wachten voordat ik de pont op kon rijden. Er voegden zich nog twee fietsers bij de pont en nog een enkele vrachtwagen. Al met al werd het nog gezellig ook. Het samen met het vrachtverkeer de pont afrijden vind ik toch wat minder. De aangelegde weg is smal, de vrachtwagens passeren, met hun grote wielen, best dicht langs de fietsers. Ik ben benieuwd hoe dat moet als er ook verkeer komt die de pont op moet rijden.

8000 km

Ook vandaag weer vroeg op, gelukkig niet zo vroeg als gisteren, maar voor een zondag toch aardig vroeg. Rond 9.00u zaten we in de fiets om naar Nijkerk te rijden. Ik had met mijn ouders afgesproken rond 10.30u.
Bij vertrek zag ik dat de kilometerstand van de Versatile inmiddels de 8000km is gepasseerd. Ik heb de Versatile sinds 22 december, dus gemiddeld ruim 900 km per maand. Dat is toch best aardig. Had ik van te voren zeker niet gedacht te gaan halen.

Klussen in Kampen

Vandaag zijn we (Martijn en ik) naar Kampen gefietst. Martijn zijn zus en haar man hebben een woning in Kampen gekocht. Voor vandaag hadden we afgesproken om te helpen de vloer te leggen. We vertrokken rond 8.00u. De afstand naar Kampen valt mee, is iets meer dan 30 km.
Op de Hanzeweg (N307) waren wegwerkzaamheden aan een brug over het water. Voor auto's was de weg volledig afgesloten maar voor fietsers geen bord te bekennen, laat staan een omleiding.

Komend bij het knelpunt werden we ontvangen door een wegwerker die met ruime armgebaren te kennen gaf dat we er niet langs konden. Ik zeg tegen hem dat nergens wordt aangegeven dat er geen doorgang is voor fietsers. Maar de man voelt zich daar niet verantwoordelijk voor. Ze zijn met de brug bezig, de overgang van asfalt naar brug, daar zit nu een sleuf tussen. Ik heb geen trek in omrijden, want dat is zo'n 8 km terug en dan nogmaals 8 km een andere route, dus geef te kennen dat ik geen probleem zie om over de sleuf te komen. Van de wegwerker mochten we er dan wel overheen. Met zijn tweeën beide Versatiles over de sleuf getild en onze weg naar Kampen vervolgd.

Voor de terugweg had ik alvast even bekeken hoe we anders konden rijden. Vlak voor de betreffende brug konden we ook linksaf de Hondweg nemen, dat zou in kilometers niets uitmaken. Maar ook op de terugweg stond geen bord wat ons moest waarschuwen voor een gestremde doorgang. De autoweg was geblokkeerd met de bekende rood-wit hekken, fieters hadden vrij baan. Wederom werden we aangesproken of we wel wisten dat de weg afgesloten was. Niet dus, want dat stond nergens aangegeven. Vreemde zaken. Die dag moeten er toch heel wat fietsers gepasseerd zijn.

Zonnig klimaat

Vandaag niet veel gereden maar wel een poos tegen mijn eigen Versatile aan mogen kijken. In Lelystad was een "Zonnig klimaat" festival georganiseerd. Helaas was het niet heel zonnig weer, de dag begon zelfs met een beetje regen. Het festival bood de gelegenheid voor organisaties om zich te manifesteren rond het thema klimaat. Ook de fietsersbond was aanwezig. Frans van Schoot, voorzitter fietsersbond Flevoland, had in zijn Quest allerlei foldermaterialen meegenomen met informatie over de fietsersbond. Ik heb ook mijn medewerking verleend aan de stand van de fietsersbond.

Om de aandacht te trekken hadden we onze velomobielen voor de stand gestald. Dat werkte best goed, vele mensen gesproken die uit interesse voor de velomobielen even langs kwamen. Eigenlijk moeten de fabrikanten zelf op het festival aanwezig zijn. Was best leuk geweest een uistalling van de diverse klimaatvriendelijke produkten uit Dronten.

Op bezoek

Voor vandaag had ik wel zin in een lekker tochtje fietsen. Maar gisteravond was het aardig laat geworden, net als de avond ervoor. Ik had dus niet zoveel zin om vroeg op te staan zodat ik naar mijn werk kon fietsen.
In plaats daarvan ben ik vanavond naar mijn ouders in Nijkerk gaan fietsen, een afstand van ongeveer 45 km. Op de heenweg stond er een redelijk windje. Langs de Knardijk had ik 'm vrijwel achter. 't Ging met een redelijk vaartje, geen bijzonder hoge snelheden gehaald. Het gemiddelde stond bij aankomst in Nijkerk op 29,9 km/u.

Na een kort bezoek ben ik weer in de Versatile gestapt om dezelfde weg terug te rijden. Ik ben om 21.30u vertrokken, het was dus al donker. De route Nijkerk - Lelystad is op zich wel een fijne route om door het donder te rijden. Vrijwel geen autowegen in de buurt, dus verblinding zit er niet in. Door de bossen bij Zeewolde is het soms wat lastig, dan wordt het erg donker en zijn de paden nat, wat de scheiding tussen pad en berm minder zichtbaar maakt. Op de Knardijk is het oppassen voor schapen. Vandaag viel het mee met de schapen, ze stonden in een kudde bij elkaar en waren al van ver te zien (glinsterende oogjes in het schijnsel van de lampen).

Ik moest wel een beetje zuinig doen met de batterijen. Op de heenweg was de batterij die ik in gebruik had al vrijwel leeg. Vlak voor de vakantie naar Engeland had ik een extra batterij gekocht, maar was die vergeten te laden, niet handig, nu had ik nog 1 pack volle batterijen voor de terugtocht. In principe zou het voldoende moeten zijn. Toch was ik blij dat ik zuinig met m'n tweede licht ben omgesprongen, want in Lelystad was de batterij toch behoorlijk leeg. Dat merk ik aan de frequentie van het knipperlicht, die is bij een lege batterij hoger dan bij een volle batterij. Dat viel me wel een beetje tegen. Maar het kan zijn dat ik met het nieuwe batterijpack heb gereden, wellicht dat die nog niet helemaal op volledige capaciteit is (dat gebeurt pas na een aantal keer laden).

Het is overigens wel oppassen met de stekkertjes van de batterij bij het aansluiten in de Versatile. Aan de batterijen zit de mannelijke stekker, aan de Versatile de vrouwelijke. Nu wil het wel eens gebeuren dat de vrouwelijke pooltjes naar achteren worden geduwd bij het aansluiten. Dat is een risico want als beide pootjes van het stekkertje dat doen, kan er sluiting ontstaan. Aangezien de beide aansluitingen (links en rechts) parallel zijn aangesloten kan die sluiting ook optreden als de andere batterij wordt aangesloten. Dat is mij een keer gebeurd in de Versatile van Martijn, met vlammen uit de batterij tot gevolg, geen fijne ervaring.
Vorige week ontdekte ik in mijn Versatile dat bij een van de stekkertjes een pootje ook naar achteren werd geduwd. Gelukkig is het makkelijk te herstellen door het pootje even uit het stekkertje te trekken en het krammetje, welke de poot op zijn plek moet houden, iets verder uit elkaar te zetten.

Na de vakantie

Afgelopen twee weken nog aardig wat gefietst. Na de vakantie is de conditie best goed. Vorige week twee maal naar het werk gefietst, op dinsdag en op vrijdag. Vandaag wederom naar het werk gefietst. Mijn "omleiding" in Almere om het spoorbaanpad te mijden bevalt me erg goed. Ik volg nu het Farflerpad en schamp het Kromslootpark. Een rustige route met mooie paden. Alleen de kruising met het Burgerspad is wat onoverzichtelijk, telkens maar hopen dat er geen andere velomobiel daar het pad kruist ;-) (je ziet ze niet he, die lage velomobielen).

Vorige week vrijdag reed ik van Amsterdam naar huis, rijdt er vanuit de richting Amsterdam een auto de Hollandsebrug op, op het deel dat bestemd is voor fietsers en langzaam verkeer, inclusief bussen. Vond het al wat vreemd daar een auto te zien rijden, want aan de andere kant van de brug is een bussluis waar die niet doorheen kan. Na dat ik zelf de brug had genomen zag ik dat het een cameraman was die zijn televisiecamera aan het uitstallen was. Ik vroeg me af wat er zo bijzonder was aan de Hollandse brug die dag.
Het tochtje verliep verder heerlijk, met een gemiddelde van net geen 30 km/u kwam ik in Lelystad. Ik was door het fietstochtje in een goed humeur, totdat... ik mijn mail ging lezen. Er was een mailtje van de fietsersbond binnen gekomen met daarbij een persbericht over de herstelwerkzaamheden van de Hollandse brug. Hoe meer ik van het persbericht las, hoe bozer ik werd. Per 14 september wordt de Hollandse brug afgesloten voor fietsers, wandelaars en langzaam verkeer. Daar voor in de plaats komt een pont welke vaart van 6.00u tot 22.00u. Tja, als fietser moet je natuurlijk wel vroeg naar bed.
De brug wordt vrijgemaakt voor de auto en snelbus. Een geselecteerde groep automobilisten kan in aanmerking komen voor vergoeding als ze in de spitsuren niet op de brug worden gesignaleerd, maar de trein nemen of thuis werken. Dat doe ik als sinds april, en krijg daar geen vergoeding voor, net als al mijn mede treinreizigers die al dag in dag uit met de trein naar Amsterdam reizen. Wat een geldverspilling. De hele situatie duurt tot juni 2008.
Ik ben benieuwd, ik hoop niet dat de pont mij veel extra reistijd gaat opleveren, want dan wordt het praktisch onmogelijk om te gaan fietsen.

Op de boot

Laatste dag in Engeland. Vanmiddag om 17.30u gaat de boot. Voordat het zover is fietsen we richting Noordzee. Het is prachtig zomerweer, bij de monding van de Tyne wachten we tot het tijd wordt om naar de boot te gaan.

Het wordt wel een dag van wachten. Om 15.00u gaan we richting boot. Daar mogen we ons opstellen bij andere fietsers. De boot is van een ander type dan op de heenweg. De boot heeft één uit-/ingang. Dat betekent dat alle vrachtauto's achteruit de boot op moeten. De meeste personenwagens kunnen wel vooruit de boot op en in de boot omrijden. De laatste auto's rijden ook achteruit de boot in. De fietsers zijn het sluitstuk en mogen na lang wachten om 18.00u de boot op. Gelukkig was het mooi weer en erg gezellig onder de fietsers.

Morgen nog 90 km fietsen naar Lelystad en dan zijn we weer thuis!

New Castle

We vertrekken uit Longhorsley. Vinden het niet erg de camping te moeten verlaten, het was de minst mooie camping van de vakantie. Gelukkig wacht ons een mooie tocht. We moeten ongeveer 45 km fietsen naar New Castle waar we een hotel willen nemen.
De tocht is fantastisch en gaat bijzonder snel. Voornamelijk afdalingen, het fietst heerlijk licht. De GPS leidt ons naar de binnenstad van New Castle. Ik heb 'm ingesteld op een willekeurig hotel in New Castle. Dat blijkt een nachtclub te zijn, niet geheel onze stijl. Een stukje terug kwamen we langs een Travelot hotel. Van belang is dat we onze fietsen goed kunnen parkeren.
Bij het Travelot hotel blijkt een parkeergarage te zijn waar we onze fietsen kwijt kunnen. Het karretje gaat mee de hotelkamer in.Het is wel even wennen, van de vrij camping een bedompte hotelkamer. Heb echt het gevoel dat de vakantie alweer voorbij is. We verblijven twee nachten in het hotel, donderdag gaat de boot uit New Castle terug naar IJmuiden (nou ja, de boot gaat elke dag, maar onze reis is voor donderdag geboekt).

Slechts 33 km

Vandaag breken we de boel weer op. We gaan weer verder terug richting New Castle, een camping in Longhorsley is het doel. We hadden ons voorbereid op een vrij heftige tocht. Vooral in het begin zit een zware klim. De tocht ging eerst naar Rothbury. Ik had gedacht dat we dan wel het zwaarste gedeelte hadden gehad.
Niet dus. Slechts 33 km in totaal gefietst, maar we hebben er ruim 4 uur over gedaan.
Met name het stuk na Rothbury was zwaar en hebben we vele malen de fietsen omhoog moeten duwen (20% helling).
Sommige afdalingen waren ook niet fijn met de zwaar bepakte fietsen. De trommelremmen waren nauwelijks toereikend. Mijn linker rem ging op een gegeven moment raar tikken. Bij een niet te stijl stuk heb ik de fiets stil gezet. Alles was ontzettend heet, ook de spaken, de spaken waren wel heel gelukkig. Nadat de remmen afgekoeld waren functioneerden ze weer normaal.

Moe kwamen we aan in Longhorsley. In de verte zagen we de camping al liggen. Kwa uistraling niet echt een aantrekkelijke camping. Maar goed, we blijven er maar twee nachten. Morgen brengen we nog even een bezoek aan Morphet en daarna gaan we naar New Castle.

Genieten

In Powburn blijven we tot zondag. Overdag hebben we goed weer, 's nachts wil het nog wel regenen. Een nacht was stormachtig. Onze buurman had problemen om zijn tent overeind te houden. Hij had z'n haringen niet ver genoeg in de rotsige bodem geslagen.

Powburn ligt vlak tegen het Northumberland National Park aan. We hebben hier een bezoek gebracht aan Ingram en zijn nog iets verder door gereden het park in, waar een mooie waterval was te bezichtigen. Het was een lange gestadige klim langs de rivier Breamish. De terugweg ging erg vlot, daar heb ik nog een record van 67km/u gehaald. Harder durfde ik niet vanwege de nogal vlagerige zijwind.

Het is goed te merken dat we hier in bergachtig gebied zitten. Er zijn hier heuvels waar je zelfs met lege Versatile niet tegenop komt (of nauwelijks). Naar beneden gaat heerlijk overigens. We hebben nog een bezoek gebracht aan Alnwick, waar de dichtsbijzijnde supermarkt was (20 km). Een erg leuke tocht met mooie afdalingen. Gezien de lange afdalingen op de heenweg zagen we wel een beetje op tegen de terugweg. Maar dat viel reuze mee, wellicht krijgen we al aardig wat bergbenen.