Powburn

Het is de bedoeling dat we vandaag 45 km naar het zuid-westen gaan fietsen, de bestemming wordt Powburn. Maar bij het wakker worden regent het en hebben we weinig zin om op te staan. In de loop van de ochtend besluiten we toch maar te gaan vertrekken. En zowaar bij het inpakken van de spullen wordt het droog, wat toch wel handig is. Als de tent leeg is en de fietsen vol begint het weer zachtjes te regenen, de tent krijgen we dus niet droog mee. Maakt niet uit, hij moet over een paar uur toch weer opgezet worden.

Een tijd lang volgen we de B6525. Een redelijk rustige weg. Als we Wooler in de verte zien liggen slaan we linksaf een smal landweggetje in. Dit wordt een weg met korte dalen en heuvels.

Wel een leuke route waarbij we ook nog een riviertje moeten oversteken. Het water stroomt over de weg heen, een paar centimeter hoog. Ik rijd als eerste door het stroompje, heel langzaam, de bodemgaten angstvallig in de gaten houdend, maar het kan net. Even dreig ik vast te komen zitten, m'n achterwiel spint op een stukje weg waar algen groeien. Maar het gaat net goed en kan natte voeten vermijden. Martijn heeft het karretje en ziet dat ik bijna vast kwam te zitten. Hij gokt erop dat het water niet te hoog staat en rijdt met een aardig vaartje door het water. Alles oke, binnen blijft het ook bij hem droog.

Nu is het niet ver meer naar de camping in Powburn. Bij aankomst blijkt de camping van totaal andere alure dan de voorgaande camping. Ik nam even een kijkje in het toiletgebouw, alles blonk, ik durfde er bijna niet naar binnen te gaan. Een erg mooie camping met een gezellig veldje voor de kampeerders (met tent).
De beheerders van de camping waren gelijk erg enthousiast over de fietsen. Voordat we weggaan moet er nog wel een foto gemaakt worden. We willen hier 4 nachten blijven, dus daar is nog tijd genoeg voor.
Het weer is inmiddels een stuk beter geworden. Af en toe schijnt de zon, en af en toe zwerven er dreigende wolken over. Maar meer dan dreigen doet het niet, het blijft gelukkig droog.

Camping Goswick

Vandaag zijn we verder naar het noorden van Engeland gereisd. De bestemming is Goswick, een klein plaatstje vlakbij het eiland "Holy Island". We hebben voor een aardig deel route 1 weer opgepakt, maar dat is meer toeval. Na onze ervaringen van de eerste reisdag hebben we besloten maar direct op de GPS te rijden. Het maakt ook niet zoveel uit op deze route, er zijn niet veel fietspaden.
Het eerste deel van de reis ging via de B1339 richting Beadnell. Vervolgens hebben we de B1340 gevolgd naar Bamburgh. Een mooie trip over rustige wegen. Na Bamburgh moesten we toch ook nog een A-weg volgen, de A1. Een aardige drukke weg, maar ja, je ontkomt er in Engeland niet aan om ook die te nemen op de fiets.
De route had ik in Nederland al voorbereid. De wegen naar de camping waren nogal schaars. Er liep wel een fietspad naar toe, maar het commentaar bij de fietskaart gaf aan dat niet overal te fietsen was. Geen goed plan om die route met de velomobiel te nemen. Wel zag ik op Google Maps een andere weg lopen die we als alternatief konden nemen. Het betrof de laatste 4 km tot de camping. Op de beelden van Google Maps zag de weg er goed uit, in de praktijk viel die flink tegen. De weg bestond uit een groffe laag van keien, met veel gaten waar diepe plassen in stonden. De Versatiles werden danig op de proef gesteld. Om de diepe plassen te mijden reden we van links naar rechts over het pad, we hebben vast meer meters gemaakt dan de 4 km. Na die 4 km waren we dicht bij de camping, waar gelukkig nog plaatst voor ons was. Het is ons plan om hier drie nachten te blijven. Kunnen we een bezoek brengen aan Berwick (upen Tweed), op de fiets uiteraard en aan Holy Island (lopend).

De camping zelf was nogal kaal opgezet. Op zich wel een leuke camping, maar door de kaalheid snel last van de koude wind. De Versatiles konden hier goed dienst doen als windscherm zodat we ook nog enigszins beschut zaten.

NewCastle - Dunstan

Martijn en ik zijn gisteren van Lelystad naar IJmuiden gereden. Er stond wel aardig wat wind, met een karretje erbij was het aardig ploeteren.
Vanuit IJmuijden ging de boot naar New Castle, om 18.00u vertrok deze en kwam vanochtend rond 9.30u aan. De bootreis was goed verlopen, wel wat stormachtig weer, maar bij aankomst was het rustiger en redelijk zonnig weer. Vandaag willen we een redelijk eind fietsen, ongeveer 85km naar Dunstan, daar zijn twee campings die ook tenten accepteren. Om er te komen maken we voor een groot gedeelte gebruik van fietsroute 1 richting het noorden. Ik had de route ook in mijn GPS gezet, maar de bewegwijzering was uitstekend.

Af en toe kwamen we wat merkwaardige obstakels tegen op deze fietsroute, zoals op de foto te zien is. Bij Blyth is deze fietsburg, gebaricadeerd met zigzag hekjes en voorzien van traptreden. De Versatiles konden net om de hekjes heen, bij de traptreden moesten we toch even tillen.
We kwamen onderweg wel meer van dit soort obstakels tegen, erg hinderlijk niet alleen voor velomobielen, maar ook voor de overige met vakantiespullen bepakte fietsers (een belangrijke doelgroep van deze fietsroute). Af en toe deed de GPS goede dienst om een omleidingsroute te vinden omdat we er echt niet langs konden.

In de loop van de middag komen we aan op de camping bij Dunstan die we hadden ingepland als eerste standplaats.

Morgen willen we een bezoekje brengen aan het kasteel bij Alnwick. Dit kasteel wordt ook gebruikt in de Harry Potter film als Hogwarts (Zweinstein).

Feesten

Vandaag wordt er gezongen voor het klimaat. Niet door mij, ik stap weer in de fiets. Vanmiddag eerst naar Ermelo waar mijn nichtje haar vierde verjaardag viert. De wind is krachtig en redelijk gunstig, de zon schijnt zelfs, kortom heerlijk fietsweer. Tussen Harderwijk en Ermelo is men nog steeds met de weg bezig, maar nu aan de linkerkant. Het fietspad moet nog steeds gedeeld worden met de tegemoet komende fietsers. Het is druk op het fietspad, aangezien de auto's maximaal 30 mogen besluit ik de weg te nemen. Met 34 km/u probeer ik de auto's zo min mogelijk te frusteren. Even blijft een Ford Ka achter mij kleven, maar na het opsteken van 3 vingers (wijzend op maximum van 30 km/u) wordt de afstand weer groter. Geen boze reacties verder, tja wat wil op zo'n dag voor het klimaat.

Na een kort verblijf bij mijn broer (en nichtje natuurlijk), rijd ik via Putten richting Hoevelaken. Een collega van ING, waar ik ben ingehuurd, heeft ons team uitgenodigd voor een gezellige middag. Een mooie gelegenheid om eens een andere route te fietsen. Tussen Putten en Nijkerk rijd ik via de Roosendaalseweg, Beulenkampersteeg richting Driedorp. Aangezien ik opgegroeid ben in Nijkerk vind ik het wel leuk om daar weer eens te rijden. Het komt me allemaal nog wel bekend voor. De meeste wegen hebben wel een beter wegdek gekregen, behalve de Beulenkampersteeg, daar tril je nog steeds de botten uit het lijf. Na Driedorp neem ik de Slichtenhorsterweg, na een paar kilometer sla ik af richting Hoevelaken/Ter Schuur. M'n GPS reageert wat traag vandaag, dat deed tie afgelopen vrijdag ook al. Het frappante is dat dat alleen gebeurt als ik een ingeplande route volg. Bij Hoevelaken reageert de GPS zo traag dat ik al bij de bochten ben voordat deze op het schermpje staan, dat is geen doen zo. Ik laat 'm dan maar zijn eigen route plannen, dat werkt een stuk beter.

In Hoevelaken is Martijn er ook al. Die is met de 2CV, hij had eerst nog een afspraak in Den Bosch. Na een gezellige middag en avondmaaltijd besluit ik al vroeg weer op te stappen. Ik wil nog even langs mijn ouders, die heb ik al zo lang niet gesproken. Bij het wegrijden uit Hoevelaken is mijn GPS nog aan het rekenen, ik ben ongeduldig en ga op mijn gevoel af. H'm, dat gevoel klopte van geen kant, de GPS wilde echt anders rijden. Dus toch maar gekeerd en al vrij snel kwam ik weer op bekender terrein.
Na een kort bezoek aan mijn ouders terug gereden naar Lelystad. Toch een mooie route Nijkerk - Zeewolde - Lelystad. De wind bij de grond was sterk verminderd, de windmolens draaiden nog wel vrolijk rond. Op de Knardijk stond de weinige wind wel wat tegen met als nadeel dat de schapen mij nauwelijks hoorden aankomen. Een aantal lagen te slapen pardoes op het fietspad, met tegenzin gingen ze aan de kant voor mij.

Ter hoogte van de Meerkoetweg kruip ik de dijk over. Bovenaan de fiets even stil gezet om te genieten van het mooie uitzicht. Vandaag waren er weer zulke mooie wolken te zien. Een eind verderop is een kleine maar hevige bui te zien(niet op de foto). Die is mij rakelings gepasseerd. Een paar schapen zijn toch wel een beetje nieuwsgierig, komen een paar stapjes dichter mijn fiets. Maar, niet al te veel hoor.
Ik besluit maar weer verder te gaan. Bij Lelystad is de bui wel langs geweest. De weg is behoorlijk nat en dampt nog helemaal.

Alternatieve route en eerste lekke band

Vandaag weer naar het werk in Amsterdam gefietst. Eigenlijk was ik woensdag van plan te gaan fietsen. Maar toen ik om 5.30u opstond onweerde het en besloot ik toch maar met de trein te gaan. Fout, de treinen reden niet door blikseminslag. Toen maar de 2CV genomen, ook fout want door het slechte weer was er veel file.

Maar goed, vandaag dus wel op de fiets. GPS mee want ik was voornemens bij Almere een andere route te nemen. Ik was het spoorbaanpad zo zat, met name het stuk na Almere Muziek. Denk je, ha eindelijk de bebouwde kom voorbij, krijg je te maken met ergelijke haakse slingers in het pad. Aangezien het riet hoog staat, kun je niet door de bocht kijken. Bij elke bocht is het dan tuteren en hopen dat er geen brommer met hoge snelheid je tegemoet komt.
Het eerste deel van mijn route was als vanouds over de Torenvalkweg, Praamweg enzovoorts langs de Lage Vaart tot vlak voor de Jasmijnstraat in Almere. Daar het water over, stukje Trekweg en dan via de Betonweg naar de Kraanvogelweg. Op de Kraanvogelweg kwam ik mijn eerste hindernis tegen, wegwerkzaamheden op de brug boven de Hoge Vaart. Geen omleiding, en mijn kennis van die buurt was niet al te groot, dus ik toch maar proberen er langs te komen. Fietspad was keurig begaanbaar, er werd alleen aan de autoweg gewerkt.
Via het Sturmeypad verder richting het zuiden gereden. Het plan was om via het viaduct met de naam Sturmeypoort aan de oostkant van de A6 te komen. Maar aan beide kanten van het viaduct stond zo'n diepe plas water dat ik er met mijn Versatile niet doorheen kon. Ik heb het heel voorzichtig geprobeerd, maar het water kwam voorbij de onderkant. Dat betekent dat het water ook bij de ketting komt, dus moest ik terug, ja dat leverde wel een natte hak op aangezien er geen achteruit op de Versatile zit. Dat deel van de route kende ik beter en wist dat ik een eindje verderop ook onder de A6 door kon. Achteraf gezien, was dat een makkelijker route die ik de volgende keer ook ga nemen. Aan de oostkant van de A6 heb ik het Farflerpad kunnen volgen richting het Kromslootpark om na het Kromslootpark weer bij de Hollandsebrug uit te komen.

Deze route beviel mij wel. Het is een mooie route en je hoeft niet zo lang door de bebouwde kom te rijden. Bijkomend voordeel (alleen voor de heenweg) was dat ik niet veel merkte van de harde tegenwind aangezien deze route voor een groot deel door bebossing loopt. De route is ongeveer 2 km langer.

's Middags werd ik bij vertrek onaangenaam verrast door een platte rechtervoorband. De band was lek geraakt op de plek waar ik ruim een week eerder een aardig groot stuk glas had verwijderd. Met de buitenband heb ik nog maar zo'n 500km gereden, toch maar vervangen want het gat is aardig groot en met die natte wegen blijft alles "hangen" aan de band. Thuis nog maar even kijken of ik er wat lijm in stop of 'm opgeef.
De terugweg ging super. Tussen Amsterdam en Muiden had ik de wind schuin achter wat het meest profijt oplevert voor de Versatile. Op een gegeven moment gaf mijn GPS 45 km/u aan. Nu wil de GPS bij ontvangsbeperking nog wel eens onjuiste snelheden aangeven, maar mijn fietscomputertje was het ermee eens. Vreemd zijn de snelheidservaringen in de Versatile, soms weet je heel goed hoe hard je rijd, soms valt het tegen en andere momenten ga je verrassend snel. Van de Hollandsebrug weer aan de oostkant van de A6 via het Kromslootpark richting het noorden gereden. Aangezien de route tussen Almere en Lelystad aan de oostkant van de A6 veel kaler is en de wind hard mee, ben ik gereden via het Starleypad, Vinkweg, Kievitsweg, Ibisweg, Ooiersvaarsweg, Knardijk over en daarna de Meerkoetweg. Geen supersnelheden meer gehaald. De wind ging bij vlagen, soms reed ik 34 en af en toe 38. Maar ja, de wind stond pardoes achter, dat heeft niet heel veel effect bij een Versatile en ik was ook redelijk moe. Al met al wel een lekker tochtje gemaakt.

Sleepdienst

Vandaag Martijn zijn Versatile naar Dronten getrokken. Hij was woensdag thuis gekomen met kapotte lagers bij het achterwiel, donderdag hoefde hij niet te fietsen en vrijdag hadden wij beide vrij. Zijn Versatile hebben we met het achterwiel op ons vakantiekarretje gezet en met spanbanden en een spin vast gemaakt. Het stuur hebben we ook gefixeerd met een spin zodat bij hobbels de wielen niet te snel uit koers zouden raken. De voorkant van de getrokken Versatile kwam wel dichter bij de grond te liggen. Maar bij een proefritje bleek dat de verkeersdrempels nog prima te nemen waren. Wel een kleine omweg gemaakt om een verhoging bij Lelystad te mijden, bij deze verhoging raak je in normale omstandigheden al de grond met de onderkant. Bij één drempel ging ik iets te hard waardoor de onderkant van de getrokken Versatile de grond raakte. Het fietsen met de Versatile op sleep viel me op zich mee. 't Is natuurlijk wel zwaar optrekken. Maar de combinatie was erg stabiel en ik kon er ook nog een aardige snelheid mee maken. Over de Wisentweg reden we met een snelheid tussen de 23 en 25 km/u. Voor het verslag van de reparatie zie weblog van Versatile032 (de getrokken Versatile).

Na de reparatie kon Martijn in zijn Versatile weer mee terug rijden en hebben we zijn Bike op het vakantiekarretje gepropt. Het getrokken gewicht werd hierdoor sterk verminderd, maar het fietste toch een stuk zwaarder. De wind was op de terugweg ook minder gunstig. Ik denk dat het stoeltje vrij ongustig veel wind aan het vangen was. Het werkte als een zeil, maar dan de verkeerde kant op (meer als remparachute).

Meeting in Baarn

Vanochtend weer naar mijn werk aan de Haarlemmerweg in Amsterdam gefietst. De snelheid was gelukkig weer als vanouds, gemiddelde van ruim 29 km/u. 's Avonds had ik een meeting van Sogeti in Baarn. Ik had de route laten plannen door de routeplanner van de fietsersbond. 't Was een leuke route zo langs de Vecht bij Weesp. Aldaar wel een enorme hoosbui meegemaakt. 'k Was blij dat ik uit voorzorg mijn dakje erop had gezet. Het water klaterde zo hard op de weg dat het door de gaten van de Versatile tegen mijn kuiten aan spatte, niet normaal. 'k Kwam ook nog wat fietsers tegen op een stadsfiets, die waren helemaal verzopen.
Over het algemeen had ik een redelijk tempo. Alleen door Hilversum schoot het niet op. Eerst al een zware heuvel op. Ik vond het al zo zwaar gaan, kwam ik precies bij de watertoren uit. Maar ik heb niet kunnen genieten van de afdaling, die was door de binnenstad. Nee, geen fijne fietsstad is Hilversum. Uiteindelijk bijna 2 uur gefietst over 40 km, terwijl op de rechte stukken de kruissnelheid toch wel op 32km/u lag.

'k Was wel blij dat ik op de fiets was want de meeting zelf was eigenlijk niets aan. Wat een tijdsverspilling, maar ik heb wel een mooi tochtje kunnen maken. Ik ga de lange betonnen fietspaden in de polder ook steeds meer waarderen. Ik merk dat de paden op het oude land er toch heel wat slechter bij kunnen liggen.