Werk - omleiding?

Vandaag weer naar mijn werk gefietst in Amsterdam. Ik probeer elke week een keer te fietsen, dat lukt aardig, alleen vorige week viel uit. Ik merk dat mijn energiebeheer steeds beter gaat. De heenweg was nooit een probleem, de terugweg gaat nu ook steeds beter, mits ik voldoende drink. Dat drinken vergeet ik nog wel eens op de heenweg, maar ik heb het idee dat dat negatief werkt op de conditie voor de terugweg.

Tussen Muiden en Diemen is nu een omleiding, eindelijk wordt het fietspad (als je dat een fietspad mocht noemen) aangepakt. Officieel is er nu een omleiding ingesteld. Bij Muiden wordt je aan de zuidkant van de A1 geleid, volgens mij leidt dat tot een klinkerweg waar ook autoverkeer is toegestaan. Ik begrijp de reden voor de omleiding niet helemaal. Ik ben vandaag illegaal over de weg langs de werkzaamheden gereden. Tot mijn verbazing zag ik dat de snelheid over dat stuk beperkt is tot 30 km/u. Lijkt mij een ideale snelheid om auto en fietsverkeer te kunnen combineren, en de afstand waarover fiets en auto dezelfde weg moeten delen is korter dan over de omleidingsroute.

De heenweg ging vlotter dan ik dacht, ik had voor mijn gevoel rustig gefietst en was toch binnen 2,5u in Amsterdam met een gemiddelde van 29,05 km/u. De terugweg viel me kwa inspanning mee, kwa snelheid tegen. Ik had in Amsterdam veel stoplichten tegen, ik vermoed dat daardoor mijn gemiddelde niet hoger was dan 26,66 km/u. Nu ja, de wind deed ook verwoede pogingen om mijn gemiddelde laag te houden, het was een fors windje tegen.

Landelijke ligfietsdag

Tja, ik ben niet zo'n kletser en dus blijkbaar ook niet zo'n blogger. Het heeft een tijdje geduurd, maar nu toch maar weer even wat schrijven. M'n fiets heeft in tussentijd niet stilgestaan, ik ben over de 2000 km.
Vandaag mee gedaan aan de ligfietsdag. Wat een heerlijk weertje was het. De wind was vrij fors. Van Lelystad naar Dronten hadden we de wind schuin tegen, maar konden toch een redelijke snelheid bereiken.

Vanaf Dronten een tocht gemaakt met een diverse groep. Een aantal mensen die voor het eerst op een ligfiets zaten en een aantal die hun ligfiets voor het dagelijkse woon-werk-verkeer gebruiken. Ik heb ook diverse snelheden gereden, met een minimum van 11 km/u en een maximum, wind achter langs de dijk, van 47 km/u.



Het was een leuke en erg gezellige dag. Ook leuk was dat er nu zoveel Versatile rijders aanwezig waren. Eindelijk konden we eens uitgebreid de ervaringen over de geneugten van deze fiets uitwisselen. Een van die geneugten is (harde) zij-wind. Heerlijk als je zowel heen als terug door zijwind het gevoel hebt dat je altijd wind mee hebt. Ook tijdens de tocht hebben we de stuwing vanwege zijwind mogen ervaren, dit keer ging het 20 km/u zonder trappen.

De dag werd afgesloten met een heerlijk buffet. Daarna zijn we onder begeleiding van de Almeerse liggers naar huis gereden. Dat was een bijzonder vlotte tocht waarbij ik wederom een heel stuk mijn recordsnelheid op vlakke weg van 47 km/u kon fietsen.

Voor foto's van de ligfietsdag zie; johannes.polderduo.nl/ligfietsdag

Koude rit

Vandaag weer naar mijn werk gefietst in Amsterdam. De heenweg ging heerlijk met een gunstige wind. Het was wel koud maar ik had er geen last van. De terugweg viel me tegen. Ik denk dat de temperatuur daar mede bij parten speelde, door de tegenwind was het een stuk kouder in de fiets.
Bij Almere Muziekwijk heb ik Martijn even gebeld, hij was net aan voorbereiden om ook te vertrekken. Bij Almere Centrum hebben we elkaar ontmoet. Martijn moest zich wel inhouden voor mij, mijn energie was behoorlijk op. Onderweg nog even gestopt om 2 repen te eten. Vlak voor Lelystad zat ik te klungelen met mijn SPD pedalen. Links zat niet lekker, mijn voet schoot van het pedaal. Maar bij het inklikken deed ik een verkeerde beweging en kreeg me toch een kramp in mijn kuit. Snel gestopt, tenen omhoog ... pfff. De volgende dag voelde ik het nog.

Woon-werk

Ha, eindelijk heb ik ook eens mijn woon-werk afstand met de Versatile afgelegd. Het is ongeveer 60 kilometer, niet echt iets voor dagelijks. Ik hoop het 1 keer in de week te kunnen doen.
Ik moet zeggen, het viel me niet mee. Ik deed er langer over dan ik hoopte en ik vraag mij af of die tijd echt in te korten is. Veel tijd kost het in de bebouwde kom van Amsterdam, wat een k!@#$ stoplichten. Ook is het jammer dat het spoorbaanpad tussen de Hollandse Brug en Almere niet meer in rechte lijn loopt (wie heeft die slingers in de weg nu weer verzonnen?).

De heenweg had ik toch een fors windje tegen. Gelukkig was die gedurende de dag niet afgezwakt en niet van richting gewijzigd zodat ik er op de terugweg van kon genieten. Vooral het laatste open stuk over de Torenvalkweg ging heerlijk. Terugweg was niet sneller dan de heenweg, ondanks de gunstiger wind. Ik doe nog iets verkeerds met het eten denk ik, want ik had onderweg wel een energiegebrek. En geen drinken mee was ook niet zo verstandig.

Nieuwjaarsdag - rondje familie

Op nieuwjaarsdag een rondrit familie gemaakt. Vanaf Lelystad eerst naar Putten naar de ouders van Martijn en vervolgens naar Nijkerk naar mijn ouders. Bij Harderwijk hadden we nog een klein ongeluk helaas. We naderen een kruising en rijden zelf op het fietspad. Een trekker rijdt links van mij, mindert vaart, geeft aan dat tie naar rechts wil, maar kijkt niet. Ik weet dus niet of die voor mij gaat stoppen of niet dus ik rem af. Martijn kijkt ook naar de trekker en niet naar mij, boem tegen mij aan. Geen schade bij mij maar wel bij Martijn. Een barst in de bovenste kap, h'm wordt tie ook niet mooier van.
In Nijkerk zag ik nogal tegen de terugweg op, vooral wat betreft het stuk over de knardijk. Op de heenweg reden we oostelijker van de knardijk, maar dan wel in dezelfde richting met wind rechtsachter. Maar ik had mij geen zorgen hoeven maken. Tussen Nijkerk en Zeewolde hadden we lekker wind mee en op de knardijk was de wind schuin genoeg om een heerlijke stuwing te geven. Fantastische tocht was het.

Het was mijn eerste tocht echt door het donker, mijn lampen staan toch nog wat te dichtbij gericht.

Op naar de oliebollen

Gisteren meegedaan aan de oliebollentocht. Een jaarlijks terugkerend fenomeen om met een groep velomobilisten een tocht te rijden met als afsluiting het gezamenlijk eten van oliebollen. Dit jaar uiteraard de eerste keer dat ik er aan mee deed, ik heb m'n velomobiel immers nog maar enkele dagen.


De tocht zou beginnen en eindigen in Didam. Op woensdag 27 december zijn wij (ik en mijn vriend Martijn) vertrokken vanaf Lelystad naar Doesburg, een tocht van ongeveer 80km. We zijn gereden via Harderwijk richting Apeldoorn, bij Nieuw Milligen zijn we ten westen van Apeldoorn gebleven om de berg te mijden. Via Uchelen en Loenen zuidelijker gereden naar Doesburg. In Doesburg hadden we een leuk B&B (Hof van Wisch) waar we zouden overnachten. Geen bijzonderheden onderweg meegemaakt, het was wel akelig waterkoud, dus weinig rusten en weer snel de warme fiets in.

Op 28 december vond de daadwerkelijke tocht plaats. Voor ons betekende dat eerst nog 12 km verder afdalen naar het zuiden, tot in Didam. Onderweg kwamen we al de nodige mede velomobilisten tegen, in Didam was het verstandiger om deze te volgen, i.p.v. mijn GPS die niet overal zo duidelijk was.

Het zou een tocht worden van ongeveer 65 km met zo'n 68 deelnemers. Machtig mooi zo'n lange stoet van velomobielen, gedomineerd door Quests en Mango's en opgekleurd door 5 mooie Versatile's.

Ik merkte wel dat ik nog geen getrainde velomobielrijder ben. Het tempo was soms redelijk hoog, wel goed bij te houden, maar ik zou zelf een fractie langzamer gefietst hebben. De 2 flinke bergen hebben mij behoorlijk afgemat.



Bovenaan een van de bergen bleek Martijn zijn linkervoorwiel plat te staan. Gehaast, om iedereen niet te lang laten wachten, de band geplakt. Waarschijnlijk te gehaast want een aantal kilometers later was die weer plat.
Al spoedig was de veegploeg bij ons gearriveerd en gaf Ymte de nodige (morele) ondersteuning bij het plakken. Nadat we de tocht weer konden voortzetten lag 200 meter later een Quest op zijn zij. Die werd ook net weer rechtgezet; ook daar was het plakritueel voltooid. Met een kleine groep werd de gang er in gezet. Pff, dat heb ik geweten zeg. Het ging mij eigenlijk boven mijn kunnen en desondanks werd het gat voor mij steeds groter. Gelukkig was de afstand tot het eindpunt niet groot meer.
In Didam was de grote groep nog niet heel lang aanwezig. De oliebollen stonden klaar om samen met de erwtensoep verorberd te worden. Nou, dat smaakt wel na zo'n rit. Vervolgens maakte iedereen zich op om weer naar zijn overnachtingsadres te gaan. Sommigen gingen naar huis (fietsend of met auto), of elders waarbij nog flinke afstanden afgelegd moest worden. Ik was blij met onze overnachting in Doesburg.

Op vrijdag 29 december weer terug. Het eerste deel van de rit ging uitstekend. Alleen Martijn kreeg wederom linksvoor een lekke band. Nu maar het zekere voor het onzekere genomen en de buiten en binnenband vervangen. We zouden eerst naar Apeldoorn gaan, even op bezoek bij de zus van Martijn. Dat betekende wel dat we de berg over moesten. Dat vergde erg veel van mijn kracht, maar naar beneden is heerlijk.
Verder in de polder ging het mij steeds zwaarder af, uiteindelijk reden we nog maar 25 ondanks de forse wind mee. Bij het vliegveld nog even een mars gegeten om nog een stoot energie te krijgen.

Al met al was het een erg leuke tocht.

Jaaaa! Daar is ie.

Joepie, na nog langer wachten dan gehoopt, toch nog gekomen. Perfecte timing, zo vlak voor de vakantie. Nou ja hieronder zie j'm mijn nieuwe Versatile. Tot nu toe nog niet veel bijzonders ermee beleefd.
Komende donderdag gaan wij (Martijn en ik) meedoen aan de Oliebollentoertocht in Didam. Woensdag gaan we op weg naar Doesburg waar we overnachten in de Hof van Wisch, donderdag fietsen rond Didam en vrijdag weer terug naar Lelystad.

Zo ziet de fiets er nu uit: