Vandaag hebben we een leuk rondje gefietst. Vanmiddag eerst naar mijn broer en schoonzus in Ermelo gereden. De wind kwam uit het zuid-westen en was redelijk fors. Vanuit Lelystad richting Ermelo betekent dat dat de wind van rechts komt, een beetje van schuinvoor. Bij zo'n velomobiel geeft dat een mooie stuwing waardoor we tot Harderwijk in een lekker tempo met weinig inspanning kunnen fietsen. Na Harderwijk draait de weg meer tegen de wind in, waardoor het tempo wat terugzakt.
Na een gezellig verblijf op de verjaardag van mijn broer en schoonzus kruipen we weer in de fiets om naar Almere Haven te rijden. We willen daar een concert bijwonen van het Flevolands Symfonie Orkest. Vanaf Ermelo richting Nulde gereden en daar de Zeedijk richting de Nieuwe Sluis van Nijkerk genomen. Op de Zeedijk hadden we al lekkere zijwind wat een redelijk snelheid op leverde. Vervolgens na de sluis linksaf de Slingerweg genomen. Op een gegeven moment draaide de Slingerweg tegen de wind in totdat het fietspad bij de Eemmeerdijk uitkomt. Vanaf dat punt kregen we de wind schuinachter tot voorbij de Stichtse brug. Met een heerlijk tempo tussen 34 en 38 km/u reden we richting Almere Haven.
In Almere Haven nog even de chinees bezocht om vervolgens het concert in de Goede Rede bij te wonen. Was een leuk concert, mooi uitgevoerd, soms wat aan de trage kant, maar erg mooie orkestklank. Vooral in het laatst gespeelde werk, een deel uit Sinfonia nr 4 van Gade, was erg mooi gespeeld.
Na het concert weer de fiets in gestapt. Het had tijdens het concert een beetje geregend, maar het was inmiddels weer helemaal droog. Op de GPS probeerden we weer Almere Haven uit te komen. Hoewel Martijn het daar wel redelijk kent, was ik toch zo eigenwijs om de route van de routeplanner van de Fietsersbond te willen volgen. Maar vreemd genoeg stuurde die ons de busbaan op. Gelukkig was het niet al te moeilijk om met de GPS door de woonwijk de uiteindelijk aansluiting op het juiste fietspad te vinden. Richting Lelystad hadden we een strak windje schuin achter. Ook nu weer mooi tempo kunnen fietsen.
zaterdag 8 maart 2008
vrijdag 1 februari 2008
Snel, sneller, ......?
Vorige week een leuke themadag meegemaakt georganiseerd door de Nederlandse Vereniging van Human Powered Vehicles (N.V.H.P.V. dus). In Delft werden presentaties gegeven over de aerodynamica van de ligfiets.
Er zijn momenten dat ik de Versatile frusterend traag vind. Zeker in deze winterperiode gaat het allemaal niet hard. Al enige tijd loop ik erover te denken om over te stappen op de Quest. Maar ja, Martijn was nog niet helemaal overtuigd.
Maar bij de themadag zou door velomobiel.nl ook een presentatie gegeven worden over de ontwikkeling van de Quest. Die hebben we dus aangehoord, een erg leuk verhaal en voor mij een stimulans om nu maar echt eens een afspraak te maken voor een proefrit.
Afgelopen maandag gebeld en vandaag konden we terecht voor deze proefrit. De wind was stevig maar niet extreem. Op de heenweg naar Dronten hadden we de wind in de rug. Bij velomobiel kwamen tijdens de koffiepauze aan. We mochten in de Quest van Theo rijden. Martijn als eerste, zijn lengte kwam het meest overeen met die van Theo. Ik reed mee in de Versatile, tenminste zover 'k hem kon bijhouden. Wat een acceleratie zit er in die fiets. Tijdens de proefrit in de verschillende windrichtingen gereden. Alleen bij wind vanuit schuin achter kan je met veel inspanning de Quest nog een beetje bijhouden.
Na de korte proefrit was het mijn beurt, ik was benieuwd. Martijn fietst in de Versatile sneller dan ik, zou hij me bij kunnen houden? Niet dus. Ongekend wat een snelheid. Martijn verdween gewoon uit beeld. Met 37 tegen de wind in zonder dat je het uiterste uit je benen hoeft te halen. Mijn maximum in de Versatile op vlakke weg was 47 km/u bij uiterste inspanning, ik reed nu 52 met wind van opzij (beetje schuinachter). 't Was dat ik niet harder durfde, de andere stuurinrichting was nog erg wennen, maar er zat nog meer kracht in de benen. Echt on-ge-loof-lijk.
Tja, nu drie jaar wachten, nou ja wachten, gewoon doortuffen in de de Versatile natuurlijk. Ach ja, een tragere rit betekent langer genieten van de tocht (toch?). Wel nog even andere banden bij Tempelman gehaald, weer de oude vertrouwde Moirree. De HPV's waren me veel te traag, met name bij nat wegdek.
Er zijn momenten dat ik de Versatile frusterend traag vind. Zeker in deze winterperiode gaat het allemaal niet hard. Al enige tijd loop ik erover te denken om over te stappen op de Quest. Maar ja, Martijn was nog niet helemaal overtuigd.
Maar bij de themadag zou door velomobiel.nl ook een presentatie gegeven worden over de ontwikkeling van de Quest. Die hebben we dus aangehoord, een erg leuk verhaal en voor mij een stimulans om nu maar echt eens een afspraak te maken voor een proefrit.
Afgelopen maandag gebeld en vandaag konden we terecht voor deze proefrit. De wind was stevig maar niet extreem. Op de heenweg naar Dronten hadden we de wind in de rug. Bij velomobiel kwamen tijdens de koffiepauze aan. We mochten in de Quest van Theo rijden. Martijn als eerste, zijn lengte kwam het meest overeen met die van Theo. Ik reed mee in de Versatile, tenminste zover 'k hem kon bijhouden. Wat een acceleratie zit er in die fiets. Tijdens de proefrit in de verschillende windrichtingen gereden. Alleen bij wind vanuit schuin achter kan je met veel inspanning de Quest nog een beetje bijhouden.
Na de korte proefrit was het mijn beurt, ik was benieuwd. Martijn fietst in de Versatile sneller dan ik, zou hij me bij kunnen houden? Niet dus. Ongekend wat een snelheid. Martijn verdween gewoon uit beeld. Met 37 tegen de wind in zonder dat je het uiterste uit je benen hoeft te halen. Mijn maximum in de Versatile op vlakke weg was 47 km/u bij uiterste inspanning, ik reed nu 52 met wind van opzij (beetje schuinachter). 't Was dat ik niet harder durfde, de andere stuurinrichting was nog erg wennen, maar er zat nog meer kracht in de benen. Echt on-ge-loof-lijk.
Tja, nu drie jaar wachten, nou ja wachten, gewoon doortuffen in de de Versatile natuurlijk. Ach ja, een tragere rit betekent langer genieten van de tocht (toch?). Wel nog even andere banden bij Tempelman gehaald, weer de oude vertrouwde Moirree. De HPV's waren me veel te traag, met name bij nat wegdek.
zaterdag 26 januari 2008
Zeilen naar Nijkerk
Vandaag een ritje naar Nijkerk en Amersfoort gemaakt. Martijn doet vandaag mee aan een dag voor blazerstrio's in de muziekschool van Amersfoort. Daar wilde ik wel even komen luisteren. Ik wilde ook nog even langs mijn ouders in Nijkerk, kwam mooi uit, dat ligt toch op de route naar Amersfoort.
Het was een heerlijk ritje naar Nijkerk. Er stond een forse wind. Ik had besloten om eens een andere route te rijden dan ik meestal rijd. Meestal ga ik via Zeewolde, een route van zo'n 48 km tot mijn ouders. Volgens de routeplanner van de fietsersbond kon ik dat inkorten tot 40 km. Mijn route was nu via de Torenvalkweg, Praamweg naar de Ibisweg. Op dit stuk had ik de wind bijna pal voor. Vooral op de Ibisweg ging het langzaam, waar ik op de Praamweg nog 27 kon rijden haalde ik op de Ibisweg met moeite 23 km/u. Bij de Dodaarsweg kon ik linksafslaan en kwam de wind van rechts, een beetje schuin achter. Nu kon het grote genieten beginnen. Doordat ik tegenlicht had van de zon kon ik m'n snelheid niet aflezen, maar 'k heb hele stukken in de hoogste versnelling gereden, dus dat moet toch wel boven de 40 zijn geweest. Bij de Schollevaarweg moest ik de punt van de Versatile weer tegen de wind in draaien. Een paar kilometer was het weer zwoegen om vervolgens via de Adelaarsweg weer verder naar Nijkerk te zeilen.
Gelukkig een rit met weinig inspanning. 'k Heb de laatste tijd wat last van mijn knieën waardoor ik een beetje tegen deze rit had opgezien. Maar door de voornamelijk gunstige wind kon ik de rit met weinig inspanning met mooie snelheden rijden. Tijdens en na de rit geen extra last van de knieën gekregen.
Na het bezoek aan mijn ouders ben ik weer verder naar Amersfoort gereden. Kon ik weer eens de route fietsen die ik vroeger dagelijks fietste naar school. Het valt me altijd op dat in Amersfoort de Versatile zoveel aandacht krijgt. 'k Heb het idee dat dat meer is dan in Lelystad of A'dam (afgezien van de toeristen).
Op de terugweg was het zeileffect in de polder iets minder maar toch ook niet heel ongunstig. Voordeel was dat de stukken waar ik op de heenweg pal tegen had, nu de wind achter had. Op de Praamweg, vlak voor de Knardijk kwam ik in het donker nog twee Questen tegen die richting Almere reden. De voorste had een felle ledlamp, de achterste een veel zwakkere koplamp met een gelig schijnsel. Ik kon niet zien wie het waren, mogelijk de gebroeders van Schoot die uit Dronten kwamen?
Het was een heerlijk ritje naar Nijkerk. Er stond een forse wind. Ik had besloten om eens een andere route te rijden dan ik meestal rijd. Meestal ga ik via Zeewolde, een route van zo'n 48 km tot mijn ouders. Volgens de routeplanner van de fietsersbond kon ik dat inkorten tot 40 km. Mijn route was nu via de Torenvalkweg, Praamweg naar de Ibisweg. Op dit stuk had ik de wind bijna pal voor. Vooral op de Ibisweg ging het langzaam, waar ik op de Praamweg nog 27 kon rijden haalde ik op de Ibisweg met moeite 23 km/u. Bij de Dodaarsweg kon ik linksafslaan en kwam de wind van rechts, een beetje schuin achter. Nu kon het grote genieten beginnen. Doordat ik tegenlicht had van de zon kon ik m'n snelheid niet aflezen, maar 'k heb hele stukken in de hoogste versnelling gereden, dus dat moet toch wel boven de 40 zijn geweest. Bij de Schollevaarweg moest ik de punt van de Versatile weer tegen de wind in draaien. Een paar kilometer was het weer zwoegen om vervolgens via de Adelaarsweg weer verder naar Nijkerk te zeilen.
Gelukkig een rit met weinig inspanning. 'k Heb de laatste tijd wat last van mijn knieën waardoor ik een beetje tegen deze rit had opgezien. Maar door de voornamelijk gunstige wind kon ik de rit met weinig inspanning met mooie snelheden rijden. Tijdens en na de rit geen extra last van de knieën gekregen.
Na het bezoek aan mijn ouders ben ik weer verder naar Amersfoort gereden. Kon ik weer eens de route fietsen die ik vroeger dagelijks fietste naar school. Het valt me altijd op dat in Amersfoort de Versatile zoveel aandacht krijgt. 'k Heb het idee dat dat meer is dan in Lelystad of A'dam (afgezien van de toeristen).
Op de terugweg was het zeileffect in de polder iets minder maar toch ook niet heel ongunstig. Voordeel was dat de stukken waar ik op de heenweg pal tegen had, nu de wind achter had. Op de Praamweg, vlak voor de Knardijk kwam ik in het donker nog twee Questen tegen die richting Almere reden. De voorste had een felle ledlamp, de achterste een veel zwakkere koplamp met een gelig schijnsel. Ik kon niet zien wie het waren, mogelijk de gebroeders van Schoot die uit Dronten kwamen?
woensdag 12 december 2007
Koud en traag
Vandaag weer woonwerk route gefietst. Bij Almere weer eens het Spoorbaanpad genomen i.p.v. het Kromslootpark. Vorige keer werd ik onaangenaam verrast door het ontbreken van een fietsbrug op de route door Kromslootpark. Het hoge riet langs het Spoorbaanpad (tussen Almere Muziekwijk en de Hollandse brug) is gelukkig weg zodat er goed uitzicht is bij die vreselijke slingerbochten.
Het was vanochtend vrij koud, duurde lang voordat ik op temperatuur was. Echt van die door merg en been heen gaande waterkou. 't Was een beetje aan het misten, maar de mist hing vrij hoog meestal ging ik er onderdoor zodat ik niet veel last had. Als brildrager kan mist behoorlijk irritant zijn.
't Ging vandaag allemaal niet heel snel. De laatste tijd ook niet heel veel gefietst. Kan ook bijna niet anders, bij zo'n lange koude tocht op een normale werkdag moet je van de snelheid ook niet veel verwachten. Er moet immes ook energie over blijven om te kunnen werken.
Moet toch ook eens nadenken of de gaten in het voorruim 's winters niet wat dichter kunnen. Ik heb 't idee dat er een aardige koude luchtstroom langs m'n kuiten stroomt wat bijna kramp geeft.
Het was vanochtend vrij koud, duurde lang voordat ik op temperatuur was. Echt van die door merg en been heen gaande waterkou. 't Was een beetje aan het misten, maar de mist hing vrij hoog meestal ging ik er onderdoor zodat ik niet veel last had. Als brildrager kan mist behoorlijk irritant zijn.
't Ging vandaag allemaal niet heel snel. De laatste tijd ook niet heel veel gefietst. Kan ook bijna niet anders, bij zo'n lange koude tocht op een normale werkdag moet je van de snelheid ook niet veel verwachten. Er moet immes ook energie over blijven om te kunnen werken.
Moet toch ook eens nadenken of de gaten in het voorruim 's winters niet wat dichter kunnen. Ik heb 't idee dat er een aardige koude luchtstroom langs m'n kuiten stroomt wat bijna kramp geeft.
zaterdag 1 december 2007
Zeilen op de Knardijk
Vandaag ritje gemaakt naar mijn ouders in Nijkerk, mijn vader vierde zijn verjaardag. Heerlijk fietsweer, wel een straf windje maar ach, dat kan een velomobilist niet deren. Martijn was net hersteld van een griep en begon de dag met een lichte hoofdpijn, we zouden het dus rustig aan doen.
De route van Lelystad naar Nijkerk is op zijn Amerikaans aangelegd, je fietst of noord-zuid of oost-west, nou ja dat klopt niet helemaal maar de wegen staan wel haaks op elkaar.
Vandaag een andere route gereden dan gebruikelijk. We reden altijd via de Knardijk tot aan Zweewolde en dan langs het Veluwemeer richting de nieuwe sluis bij Nijkerk. Vandaag hebben we de Knardijk gevolgd tot de Hoge Vaart, daar het fietspad genomen wat parallel loopt aan de Hogevaart tot aan de Adelaarsweg. Vanaf de Adelaarsweg ga je dan richting nieuwe sluis van Nijkerk.
De windrichting was of pal voor (Meerkoetweg, en fietspad langs de Hoge Vaart), of zijwind. Vooral op de Knardijk hadden we fikse zijwind, een klein beetje achter. Goh, wat is dat toch machtig mooi in een velomobiel. Eindelijk heb ik weer eens kunnen zeilen in m'n fiets. De fiets wilde maar harder en harder, met een beetje inspanning ging ik bijna 50 km/h. 't Is dat we op weg waren naar mijn ouders, maar je komt in de verleiding om daar heen en weer te blijven fietsen, zo'n fantastiche ervaring.
De nieuwe route bevalt wel, hoewel die niet korter was dan de oorspronkelijke, misschien wel ietsje langer. 't Is wel een erg mooie route.
Oh ja, tijdens de terugweg ben ik de 10.000km gepasseerd.
De route van Lelystad naar Nijkerk is op zijn Amerikaans aangelegd, je fietst of noord-zuid of oost-west, nou ja dat klopt niet helemaal maar de wegen staan wel haaks op elkaar.
Vandaag een andere route gereden dan gebruikelijk. We reden altijd via de Knardijk tot aan Zweewolde en dan langs het Veluwemeer richting de nieuwe sluis bij Nijkerk. Vandaag hebben we de Knardijk gevolgd tot de Hoge Vaart, daar het fietspad genomen wat parallel loopt aan de Hogevaart tot aan de Adelaarsweg. Vanaf de Adelaarsweg ga je dan richting nieuwe sluis van Nijkerk.
De windrichting was of pal voor (Meerkoetweg, en fietspad langs de Hoge Vaart), of zijwind. Vooral op de Knardijk hadden we fikse zijwind, een klein beetje achter. Goh, wat is dat toch machtig mooi in een velomobiel. Eindelijk heb ik weer eens kunnen zeilen in m'n fiets. De fiets wilde maar harder en harder, met een beetje inspanning ging ik bijna 50 km/h. 't Is dat we op weg waren naar mijn ouders, maar je komt in de verleiding om daar heen en weer te blijven fietsen, zo'n fantastiche ervaring.
De nieuwe route bevalt wel, hoewel die niet korter was dan de oorspronkelijke, misschien wel ietsje langer. 't Is wel een erg mooie route.
Oh ja, tijdens de terugweg ben ik de 10.000km gepasseerd.
woensdag 28 november 2007
Brug weg, pont weg
Vandaag weer een tochtje woon-werk gemaakt met de Versatile. Vanochtend werd ik tijdens deze tocht weer eens verrast door een afsluiting zonder omleiding. De Farflerbrug ligt op de kade. Mooi is dat, waar dan heen te gaan. Je kan daar twee kanten op Almere-Haven in of richting Muziekwijk/literatuurwijk. Met Haven heb ik slechte ervaringen, Muziekwijk heb ik ooit gewoond, dus wellicht dat ik de route nog een beetje weet. Op gevoel toch een goede route kunnen vinden om de barrière heen.
Het volgende obstakel is de pont, op de heenweg heb ik geluk, de laatste vrachtwagen rijd net de pont op als ik aankom. Ik kan nog mooi mee en de pont vertrekt vrij snel. Dat is geluk hebben want er is maar een pont vandaag. Vorige week viel het me al op dat een van de ponten schade had aan de laadklep. Die is nu zeker in reparatie.
Mijn snelheid was vanochtend niet bijster hoog, gemiddelde van 26. Vanaf de pont ging het steeds harder regenen, op gegeven moment toch maar even gestopt om het dakje te bevestigen. Die HPV banden worden ontzettend traag met zulk nat wegdek, het zuigt aan de weg lijkt het wel. De stoplichten werkten ook niet erg mee in A'dam.
De terugweg verliep meer voorspoedig, behalve bij de pont, die kwam net aan de overkant aan toen ik arriveerde. 'k Moest dus een minuut of 10 wachten in de waterkou. 'k Ben benieuwd hoe lang deze pont mee gaat, bij aankomst moest een vrachtwagen de laadklep naar beneden duwen.
M'n fiets wilde graag naar huis, hoe dichter ik bij Lelystad kwam, hoe meer profijt van de gunstige wind. Vooral het laatste stuk tussen Knardijk en Lelystad ging lekker.
Het volgende obstakel is de pont, op de heenweg heb ik geluk, de laatste vrachtwagen rijd net de pont op als ik aankom. Ik kan nog mooi mee en de pont vertrekt vrij snel. Dat is geluk hebben want er is maar een pont vandaag. Vorige week viel het me al op dat een van de ponten schade had aan de laadklep. Die is nu zeker in reparatie.
Mijn snelheid was vanochtend niet bijster hoog, gemiddelde van 26. Vanaf de pont ging het steeds harder regenen, op gegeven moment toch maar even gestopt om het dakje te bevestigen. Die HPV banden worden ontzettend traag met zulk nat wegdek, het zuigt aan de weg lijkt het wel. De stoplichten werkten ook niet erg mee in A'dam.
De terugweg verliep meer voorspoedig, behalve bij de pont, die kwam net aan de overkant aan toen ik arriveerde. 'k Moest dus een minuut of 10 wachten in de waterkou. 'k Ben benieuwd hoe lang deze pont mee gaat, bij aankomst moest een vrachtwagen de laadklep naar beneden duwen.
M'n fiets wilde graag naar huis, hoe dichter ik bij Lelystad kwam, hoe meer profijt van de gunstige wind. Vooral het laatste stuk tussen Knardijk en Lelystad ging lekker.
zondag 25 november 2007
Ketting en snelheden
'n Tijd niet meer geschreven over mijn belevenissen met mijn Versatile. Niet dat tie stil staat. Eind oktober viel mijn ketting weer eens naast het tandwiel bij de naaf. 't Gebeurde net bij het Nassauplein in Amsterdam, ik kon nog net freewheelend naar de overkant komen. Daar de fiets op m'n jas op z'n zij gelegd en de buik geopereerd. 't Lukte me niet makkelijk om de ketting er weer snel op te krijgen, maar goed uiteindelijk is het wel gelukt.
Het weekend erop 2 schakels uit de ketting gehaald, de ketting hing echt erg slap. Dat scheelde een hoop herrie, maar ik kreeg er geknars achterin voor in de plaats. Eerst maar eens aangezien (aangehoord/gevoeld), maar na een redelijke rit (Lelystad - Baarn - Lelystad) toch de buik weer opengehaald. Ik vroeg me af, of ik de ketting wel goed om op de geleiders had gelegd, na verwisseling was het geknars weg, maar de herrie van het ratelen van de kettinggeleiders was er weer voor in de plaats gekomen.
Ik heb er toch nog een maand mee doorgereden, tot het geknars weer terug kwam. Weer de fiets opengemaakt, de ketting toch van geleider verwisseld, want zoals het zat was veel te onlogisch. Maar het maakte allemaal niet veel uit, het geknars met soms een schokkerig gevoel (alsof er een schakel bleef hangen) bleef. Vorige week Tempelman maar eens bezocht. We kwamen niet op een heel erg geschikt moment, dus zelf even de fiets open gemaakt om voor de zekerheid de ketting eens te meten. Die bleek behoorlijk uitgesleten te zijn. Ter plekke een nieuwe ketting erin gelegd. Goh, dat scheelt, wat een stilte weer in de fiets en een strak gevoel in de aandrijving. Toch bijzonder, de ketting van Martijn was pas na bijna 20.000 km vervangen, mijn teller staat nu rond de 9800km.
Inmiddels rijd ik met 3 HPV banden rond. Twee weken geleden reed ik naar Amsterdam en mijn fiets begon behoorlijk te zwalken toen ik de bochten nam om bij de pont te komen, geen goed teken; inderdaad een lekke band achter. Toch maar eerst de pont opgereden, ben ik vast aan de overkant. Het wegdek was nat, mijn buitenband ook en 't was ook nog aardig donker, geen beste criteria om een band te gaan repareren en te zoeken naar de veroorzaker. Gelijk dus maar binnen- en buitenband verwisseld. Daar ging mijn laatste Moirree.
'k Moet zeggen dat ik nog niet heel erg enthousiast ben over de HPV's. Mijn snelheid is zeker niet toegenomen, misschien wel verlaagd. Maar ja, het weer is ook veranderd. De grip is fantastisch, de Moirree wilde nog wel eens gaan dribbelen in de bocht, vooral bij een klinkerweg, maar de HPV's sturen je zeer direct door een bocht heen. Overigens valt het me op dat mijn afstand naar Amsterdam ruim een kilometer korter is geworden, dus ik denk dat de omtrek van de band aardig verschilt met die van de Moirree (maakt het gemiddelde ook weer een stukje goed).
Misschien dat ik toch weer de Moirree erop ga leggen, maar ja, we hebben nog zoveel HPV's hangen in de schuur... misschien als achterband?
Het weekend erop 2 schakels uit de ketting gehaald, de ketting hing echt erg slap. Dat scheelde een hoop herrie, maar ik kreeg er geknars achterin voor in de plaats. Eerst maar eens aangezien (aangehoord/gevoeld), maar na een redelijke rit (Lelystad - Baarn - Lelystad) toch de buik weer opengehaald. Ik vroeg me af, of ik de ketting wel goed om op de geleiders had gelegd, na verwisseling was het geknars weg, maar de herrie van het ratelen van de kettinggeleiders was er weer voor in de plaats gekomen.
Ik heb er toch nog een maand mee doorgereden, tot het geknars weer terug kwam. Weer de fiets opengemaakt, de ketting toch van geleider verwisseld, want zoals het zat was veel te onlogisch. Maar het maakte allemaal niet veel uit, het geknars met soms een schokkerig gevoel (alsof er een schakel bleef hangen) bleef. Vorige week Tempelman maar eens bezocht. We kwamen niet op een heel erg geschikt moment, dus zelf even de fiets open gemaakt om voor de zekerheid de ketting eens te meten. Die bleek behoorlijk uitgesleten te zijn. Ter plekke een nieuwe ketting erin gelegd. Goh, dat scheelt, wat een stilte weer in de fiets en een strak gevoel in de aandrijving. Toch bijzonder, de ketting van Martijn was pas na bijna 20.000 km vervangen, mijn teller staat nu rond de 9800km.
Inmiddels rijd ik met 3 HPV banden rond. Twee weken geleden reed ik naar Amsterdam en mijn fiets begon behoorlijk te zwalken toen ik de bochten nam om bij de pont te komen, geen goed teken; inderdaad een lekke band achter. Toch maar eerst de pont opgereden, ben ik vast aan de overkant. Het wegdek was nat, mijn buitenband ook en 't was ook nog aardig donker, geen beste criteria om een band te gaan repareren en te zoeken naar de veroorzaker. Gelijk dus maar binnen- en buitenband verwisseld. Daar ging mijn laatste Moirree.
'k Moet zeggen dat ik nog niet heel erg enthousiast ben over de HPV's. Mijn snelheid is zeker niet toegenomen, misschien wel verlaagd. Maar ja, het weer is ook veranderd. De grip is fantastisch, de Moirree wilde nog wel eens gaan dribbelen in de bocht, vooral bij een klinkerweg, maar de HPV's sturen je zeer direct door een bocht heen. Overigens valt het me op dat mijn afstand naar Amsterdam ruim een kilometer korter is geworden, dus ik denk dat de omtrek van de band aardig verschilt met die van de Moirree (maakt het gemiddelde ook weer een stukje goed).
Misschien dat ik toch weer de Moirree erop ga leggen, maar ja, we hebben nog zoveel HPV's hangen in de schuur... misschien als achterband?
Abonneren op:
Posts (Atom)
