Vandaag weer woonwerk route gefietst. Bij Almere weer eens het Spoorbaanpad genomen i.p.v. het Kromslootpark. Vorige keer werd ik onaangenaam verrast door het ontbreken van een fietsbrug op de route door Kromslootpark. Het hoge riet langs het Spoorbaanpad (tussen Almere Muziekwijk en de Hollandse brug) is gelukkig weg zodat er goed uitzicht is bij die vreselijke slingerbochten.
Het was vanochtend vrij koud, duurde lang voordat ik op temperatuur was. Echt van die door merg en been heen gaande waterkou. 't Was een beetje aan het misten, maar de mist hing vrij hoog meestal ging ik er onderdoor zodat ik niet veel last had. Als brildrager kan mist behoorlijk irritant zijn.
't Ging vandaag allemaal niet heel snel. De laatste tijd ook niet heel veel gefietst. Kan ook bijna niet anders, bij zo'n lange koude tocht op een normale werkdag moet je van de snelheid ook niet veel verwachten. Er moet immes ook energie over blijven om te kunnen werken.
Moet toch ook eens nadenken of de gaten in het voorruim 's winters niet wat dichter kunnen. Ik heb 't idee dat er een aardige koude luchtstroom langs m'n kuiten stroomt wat bijna kramp geeft.
woensdag 12 december 2007
zaterdag 1 december 2007
Zeilen op de Knardijk
Vandaag ritje gemaakt naar mijn ouders in Nijkerk, mijn vader vierde zijn verjaardag. Heerlijk fietsweer, wel een straf windje maar ach, dat kan een velomobilist niet deren. Martijn was net hersteld van een griep en begon de dag met een lichte hoofdpijn, we zouden het dus rustig aan doen.
De route van Lelystad naar Nijkerk is op zijn Amerikaans aangelegd, je fietst of noord-zuid of oost-west, nou ja dat klopt niet helemaal maar de wegen staan wel haaks op elkaar.
Vandaag een andere route gereden dan gebruikelijk. We reden altijd via de Knardijk tot aan Zweewolde en dan langs het Veluwemeer richting de nieuwe sluis bij Nijkerk. Vandaag hebben we de Knardijk gevolgd tot de Hoge Vaart, daar het fietspad genomen wat parallel loopt aan de Hogevaart tot aan de Adelaarsweg. Vanaf de Adelaarsweg ga je dan richting nieuwe sluis van Nijkerk.
De windrichting was of pal voor (Meerkoetweg, en fietspad langs de Hoge Vaart), of zijwind. Vooral op de Knardijk hadden we fikse zijwind, een klein beetje achter. Goh, wat is dat toch machtig mooi in een velomobiel. Eindelijk heb ik weer eens kunnen zeilen in m'n fiets. De fiets wilde maar harder en harder, met een beetje inspanning ging ik bijna 50 km/h. 't Is dat we op weg waren naar mijn ouders, maar je komt in de verleiding om daar heen en weer te blijven fietsen, zo'n fantastiche ervaring.
De nieuwe route bevalt wel, hoewel die niet korter was dan de oorspronkelijke, misschien wel ietsje langer. 't Is wel een erg mooie route.
Oh ja, tijdens de terugweg ben ik de 10.000km gepasseerd.
De route van Lelystad naar Nijkerk is op zijn Amerikaans aangelegd, je fietst of noord-zuid of oost-west, nou ja dat klopt niet helemaal maar de wegen staan wel haaks op elkaar.
Vandaag een andere route gereden dan gebruikelijk. We reden altijd via de Knardijk tot aan Zweewolde en dan langs het Veluwemeer richting de nieuwe sluis bij Nijkerk. Vandaag hebben we de Knardijk gevolgd tot de Hoge Vaart, daar het fietspad genomen wat parallel loopt aan de Hogevaart tot aan de Adelaarsweg. Vanaf de Adelaarsweg ga je dan richting nieuwe sluis van Nijkerk.
De windrichting was of pal voor (Meerkoetweg, en fietspad langs de Hoge Vaart), of zijwind. Vooral op de Knardijk hadden we fikse zijwind, een klein beetje achter. Goh, wat is dat toch machtig mooi in een velomobiel. Eindelijk heb ik weer eens kunnen zeilen in m'n fiets. De fiets wilde maar harder en harder, met een beetje inspanning ging ik bijna 50 km/h. 't Is dat we op weg waren naar mijn ouders, maar je komt in de verleiding om daar heen en weer te blijven fietsen, zo'n fantastiche ervaring.
De nieuwe route bevalt wel, hoewel die niet korter was dan de oorspronkelijke, misschien wel ietsje langer. 't Is wel een erg mooie route.
Oh ja, tijdens de terugweg ben ik de 10.000km gepasseerd.
woensdag 28 november 2007
Brug weg, pont weg
Vandaag weer een tochtje woon-werk gemaakt met de Versatile. Vanochtend werd ik tijdens deze tocht weer eens verrast door een afsluiting zonder omleiding. De Farflerbrug ligt op de kade. Mooi is dat, waar dan heen te gaan. Je kan daar twee kanten op Almere-Haven in of richting Muziekwijk/literatuurwijk. Met Haven heb ik slechte ervaringen, Muziekwijk heb ik ooit gewoond, dus wellicht dat ik de route nog een beetje weet. Op gevoel toch een goede route kunnen vinden om de barrière heen.
Het volgende obstakel is de pont, op de heenweg heb ik geluk, de laatste vrachtwagen rijd net de pont op als ik aankom. Ik kan nog mooi mee en de pont vertrekt vrij snel. Dat is geluk hebben want er is maar een pont vandaag. Vorige week viel het me al op dat een van de ponten schade had aan de laadklep. Die is nu zeker in reparatie.
Mijn snelheid was vanochtend niet bijster hoog, gemiddelde van 26. Vanaf de pont ging het steeds harder regenen, op gegeven moment toch maar even gestopt om het dakje te bevestigen. Die HPV banden worden ontzettend traag met zulk nat wegdek, het zuigt aan de weg lijkt het wel. De stoplichten werkten ook niet erg mee in A'dam.
De terugweg verliep meer voorspoedig, behalve bij de pont, die kwam net aan de overkant aan toen ik arriveerde. 'k Moest dus een minuut of 10 wachten in de waterkou. 'k Ben benieuwd hoe lang deze pont mee gaat, bij aankomst moest een vrachtwagen de laadklep naar beneden duwen.
M'n fiets wilde graag naar huis, hoe dichter ik bij Lelystad kwam, hoe meer profijt van de gunstige wind. Vooral het laatste stuk tussen Knardijk en Lelystad ging lekker.
Het volgende obstakel is de pont, op de heenweg heb ik geluk, de laatste vrachtwagen rijd net de pont op als ik aankom. Ik kan nog mooi mee en de pont vertrekt vrij snel. Dat is geluk hebben want er is maar een pont vandaag. Vorige week viel het me al op dat een van de ponten schade had aan de laadklep. Die is nu zeker in reparatie.
Mijn snelheid was vanochtend niet bijster hoog, gemiddelde van 26. Vanaf de pont ging het steeds harder regenen, op gegeven moment toch maar even gestopt om het dakje te bevestigen. Die HPV banden worden ontzettend traag met zulk nat wegdek, het zuigt aan de weg lijkt het wel. De stoplichten werkten ook niet erg mee in A'dam.
De terugweg verliep meer voorspoedig, behalve bij de pont, die kwam net aan de overkant aan toen ik arriveerde. 'k Moest dus een minuut of 10 wachten in de waterkou. 'k Ben benieuwd hoe lang deze pont mee gaat, bij aankomst moest een vrachtwagen de laadklep naar beneden duwen.
M'n fiets wilde graag naar huis, hoe dichter ik bij Lelystad kwam, hoe meer profijt van de gunstige wind. Vooral het laatste stuk tussen Knardijk en Lelystad ging lekker.
zondag 25 november 2007
Ketting en snelheden
'n Tijd niet meer geschreven over mijn belevenissen met mijn Versatile. Niet dat tie stil staat. Eind oktober viel mijn ketting weer eens naast het tandwiel bij de naaf. 't Gebeurde net bij het Nassauplein in Amsterdam, ik kon nog net freewheelend naar de overkant komen. Daar de fiets op m'n jas op z'n zij gelegd en de buik geopereerd. 't Lukte me niet makkelijk om de ketting er weer snel op te krijgen, maar goed uiteindelijk is het wel gelukt.
Het weekend erop 2 schakels uit de ketting gehaald, de ketting hing echt erg slap. Dat scheelde een hoop herrie, maar ik kreeg er geknars achterin voor in de plaats. Eerst maar eens aangezien (aangehoord/gevoeld), maar na een redelijke rit (Lelystad - Baarn - Lelystad) toch de buik weer opengehaald. Ik vroeg me af, of ik de ketting wel goed om op de geleiders had gelegd, na verwisseling was het geknars weg, maar de herrie van het ratelen van de kettinggeleiders was er weer voor in de plaats gekomen.
Ik heb er toch nog een maand mee doorgereden, tot het geknars weer terug kwam. Weer de fiets opengemaakt, de ketting toch van geleider verwisseld, want zoals het zat was veel te onlogisch. Maar het maakte allemaal niet veel uit, het geknars met soms een schokkerig gevoel (alsof er een schakel bleef hangen) bleef. Vorige week Tempelman maar eens bezocht. We kwamen niet op een heel erg geschikt moment, dus zelf even de fiets open gemaakt om voor de zekerheid de ketting eens te meten. Die bleek behoorlijk uitgesleten te zijn. Ter plekke een nieuwe ketting erin gelegd. Goh, dat scheelt, wat een stilte weer in de fiets en een strak gevoel in de aandrijving. Toch bijzonder, de ketting van Martijn was pas na bijna 20.000 km vervangen, mijn teller staat nu rond de 9800km.
Inmiddels rijd ik met 3 HPV banden rond. Twee weken geleden reed ik naar Amsterdam en mijn fiets begon behoorlijk te zwalken toen ik de bochten nam om bij de pont te komen, geen goed teken; inderdaad een lekke band achter. Toch maar eerst de pont opgereden, ben ik vast aan de overkant. Het wegdek was nat, mijn buitenband ook en 't was ook nog aardig donker, geen beste criteria om een band te gaan repareren en te zoeken naar de veroorzaker. Gelijk dus maar binnen- en buitenband verwisseld. Daar ging mijn laatste Moirree.
'k Moet zeggen dat ik nog niet heel erg enthousiast ben over de HPV's. Mijn snelheid is zeker niet toegenomen, misschien wel verlaagd. Maar ja, het weer is ook veranderd. De grip is fantastisch, de Moirree wilde nog wel eens gaan dribbelen in de bocht, vooral bij een klinkerweg, maar de HPV's sturen je zeer direct door een bocht heen. Overigens valt het me op dat mijn afstand naar Amsterdam ruim een kilometer korter is geworden, dus ik denk dat de omtrek van de band aardig verschilt met die van de Moirree (maakt het gemiddelde ook weer een stukje goed).
Misschien dat ik toch weer de Moirree erop ga leggen, maar ja, we hebben nog zoveel HPV's hangen in de schuur... misschien als achterband?
Het weekend erop 2 schakels uit de ketting gehaald, de ketting hing echt erg slap. Dat scheelde een hoop herrie, maar ik kreeg er geknars achterin voor in de plaats. Eerst maar eens aangezien (aangehoord/gevoeld), maar na een redelijke rit (Lelystad - Baarn - Lelystad) toch de buik weer opengehaald. Ik vroeg me af, of ik de ketting wel goed om op de geleiders had gelegd, na verwisseling was het geknars weg, maar de herrie van het ratelen van de kettinggeleiders was er weer voor in de plaats gekomen.
Ik heb er toch nog een maand mee doorgereden, tot het geknars weer terug kwam. Weer de fiets opengemaakt, de ketting toch van geleider verwisseld, want zoals het zat was veel te onlogisch. Maar het maakte allemaal niet veel uit, het geknars met soms een schokkerig gevoel (alsof er een schakel bleef hangen) bleef. Vorige week Tempelman maar eens bezocht. We kwamen niet op een heel erg geschikt moment, dus zelf even de fiets open gemaakt om voor de zekerheid de ketting eens te meten. Die bleek behoorlijk uitgesleten te zijn. Ter plekke een nieuwe ketting erin gelegd. Goh, dat scheelt, wat een stilte weer in de fiets en een strak gevoel in de aandrijving. Toch bijzonder, de ketting van Martijn was pas na bijna 20.000 km vervangen, mijn teller staat nu rond de 9800km.
Inmiddels rijd ik met 3 HPV banden rond. Twee weken geleden reed ik naar Amsterdam en mijn fiets begon behoorlijk te zwalken toen ik de bochten nam om bij de pont te komen, geen goed teken; inderdaad een lekke band achter. Toch maar eerst de pont opgereden, ben ik vast aan de overkant. Het wegdek was nat, mijn buitenband ook en 't was ook nog aardig donker, geen beste criteria om een band te gaan repareren en te zoeken naar de veroorzaker. Gelijk dus maar binnen- en buitenband verwisseld. Daar ging mijn laatste Moirree.
'k Moet zeggen dat ik nog niet heel erg enthousiast ben over de HPV's. Mijn snelheid is zeker niet toegenomen, misschien wel verlaagd. Maar ja, het weer is ook veranderd. De grip is fantastisch, de Moirree wilde nog wel eens gaan dribbelen in de bocht, vooral bij een klinkerweg, maar de HPV's sturen je zeer direct door een bocht heen. Overigens valt het me op dat mijn afstand naar Amsterdam ruim een kilometer korter is geworden, dus ik denk dat de omtrek van de band aardig verschilt met die van de Moirree (maakt het gemiddelde ook weer een stukje goed).
Misschien dat ik toch weer de Moirree erop ga leggen, maar ja, we hebben nog zoveel HPV's hangen in de schuur... misschien als achterband?
woensdag 3 oktober 2007
Mistige rit
Vandaag fiets ik 's ochtends van Lelystad naar Amsterdam. Bij het Almeerder strand ben ik mooi op tijd voor de pont, misschien wat aan de vroege kant, de pont is nog aan de overkant. Vandaag wordt het een enkele reis met de pont, vanavond heb ik een unitmeeting in Utrecht en zal dus op de terugweg de Stichtse brug nemen. De rit naar Amsterdam verloopt vrij voorspoedig met een redelijke gemiddelde van ruim 29 km/u.
's Middags rond 16.00u vertrek ik naar Utrecht, het zal ongeveer 45 km zijn en hoop er toch uiterlijk om 17.30u te zijn. Dat is iets te optimistisch gerekend. Een onbekende route gaat toch niet heel snel, vooral niet als je in de Bijlmer aan het dwalen slaat. Ik had het eerste deel van de route niet op m'n GPS gezet. Ik dacht dat ik het met de automatische routebepaling van de GPS wel zou redden. H'm, niet dus, de fietspaden weken te veel af, de GPS wilde mij over wegen laten fietsen waar dat niet mocht.
Maar goed, uiteindelijk toch op het punt bij Weesp gekomen, aan de oost-kant van het Amsterdam-rijnkanaal waar ik een voorgedefinieerde route had (opgesteld via de routeplanner van fietsersbond). Dat ging redelijk voorspoedig.
Om 21.15u stapte ik weer in mijn fiets om richting Lelystad te rijden. Tijdens de meeting had het hevig geregend, maar ondertussen was het weer droog, het dakje was niet nodig. De route naar Lelystad stond als track in de GPS, ook weer opgesteld via de routeplanner van de fietsersbond. De tocht zou ongeveer 60km gaan worden, dezelfde afstand als naar Amsterdam waar ik normaal 2u en 10min over doe. Nou vanavond werd het een diepterecord. Buiten Utrecht bleek het redelijk te misten. Aangezien ik brildragend ben wordt de mist na een tijdje fietsen steeds erger. Ten noorden van Utrecht had ik een mooie route voor de boeg. De paden die ik moest volgen waren mooi geasfalteerde paden. Het probleem was echter dat ze niet verlicht waren, in combinatie met de mist is dat niet heel prettig. Er waren momenten dat ik via mijn GPS moest bepalen wanneer er weer een bocht zou komen.
Voorbij Hollandse Rading moest ik het bos in. Ik had dat pad al een keer eerder gereden, voor een bospad was het redelijk begaanbaar. Ik was nog maar enkele tientallen meters het bospad op en ik voelde de achterkant van mijn Versatile nogal zwalken. Dat kon maar 1 ding betekenen; lekke band. Het was daar pikke donker, niet fijn om een band te vervangen. Gelukkig was ik nog niet ver het bos in. Ik ben maar weer terug gelopen naar het kruispunt, welke verlicht werd door een lantaarn.
Daar de buiten en binnenband vervangen. Dat ging allemaal vrij vlot. Een automobilist kwam nog vragen of alles in orde was. Dat kon ik bevestigen, mijn nieuwe band zat er net weer op. Na deze korte onderbreking weer het bos in gereden. Doordat het bos nogal nat was viel de GPS-ontvangst nog wel eens weg. Gelukkig was de route vrij eenduidig - rechtdoor zoals die gaat. Het pad komt uiteindelijk uit op de Hilversumsestraatweg (N415), bij een chique restaurant. De korste weg is rechtdoor, wederom het bos in. Maar ik was het bospad in de mist behoorlijk zat. Heb ervoor gekozen om dan maar wat extra kilometers te rijden en het fietspad langs de N415 te volgen tot aan Baarn.
Na Baarn ben ik op bekender terrein en kan weer wat meer vaart maken. Alleen de Stichse brug was volledig in mist gehuld. Normaal stuif je daar zo hard als mogelijk vanaf, maar nu kroop ik met een slakke gang naar beneden, zwalkend om de randen van de weg te zoeken. Echt waardeloos, rijden door mist. Later op het fietspad langs de Vogelweg kon ik weer wat harder rijden. Dat fietspad kent een onderbroken middenlijn waardoor het pad redelijk te volgen is. Na de Vogelweg de Knardijk genomen. Op een gegeven moment zwalkte mijn Versatile weer behoorlijk, dacht shit, niet weer. Ik reed nog even over een wildrooster en voelde in ene keer weer stabiliteit onder de wielen van de Versatile. De banden stonden nog prima op spanning blijkbaar lag er een behoorlijke laag schapenpoep.
Het laatste stuk van de reis ging over de Meerkoetenweg. Daar stak nog een paar meter voor mij een ree over, dichtbij genoeg om 'm ondanks de mist duidelijk te zien. Uiteindelijk was ik om 1.00u thuis.
's Middags rond 16.00u vertrek ik naar Utrecht, het zal ongeveer 45 km zijn en hoop er toch uiterlijk om 17.30u te zijn. Dat is iets te optimistisch gerekend. Een onbekende route gaat toch niet heel snel, vooral niet als je in de Bijlmer aan het dwalen slaat. Ik had het eerste deel van de route niet op m'n GPS gezet. Ik dacht dat ik het met de automatische routebepaling van de GPS wel zou redden. H'm, niet dus, de fietspaden weken te veel af, de GPS wilde mij over wegen laten fietsen waar dat niet mocht.
Maar goed, uiteindelijk toch op het punt bij Weesp gekomen, aan de oost-kant van het Amsterdam-rijnkanaal waar ik een voorgedefinieerde route had (opgesteld via de routeplanner van fietsersbond). Dat ging redelijk voorspoedig.
Om 21.15u stapte ik weer in mijn fiets om richting Lelystad te rijden. Tijdens de meeting had het hevig geregend, maar ondertussen was het weer droog, het dakje was niet nodig. De route naar Lelystad stond als track in de GPS, ook weer opgesteld via de routeplanner van de fietsersbond. De tocht zou ongeveer 60km gaan worden, dezelfde afstand als naar Amsterdam waar ik normaal 2u en 10min over doe. Nou vanavond werd het een diepterecord. Buiten Utrecht bleek het redelijk te misten. Aangezien ik brildragend ben wordt de mist na een tijdje fietsen steeds erger. Ten noorden van Utrecht had ik een mooie route voor de boeg. De paden die ik moest volgen waren mooi geasfalteerde paden. Het probleem was echter dat ze niet verlicht waren, in combinatie met de mist is dat niet heel prettig. Er waren momenten dat ik via mijn GPS moest bepalen wanneer er weer een bocht zou komen.
Voorbij Hollandse Rading moest ik het bos in. Ik had dat pad al een keer eerder gereden, voor een bospad was het redelijk begaanbaar. Ik was nog maar enkele tientallen meters het bospad op en ik voelde de achterkant van mijn Versatile nogal zwalken. Dat kon maar 1 ding betekenen; lekke band. Het was daar pikke donker, niet fijn om een band te vervangen. Gelukkig was ik nog niet ver het bos in. Ik ben maar weer terug gelopen naar het kruispunt, welke verlicht werd door een lantaarn.
Daar de buiten en binnenband vervangen. Dat ging allemaal vrij vlot. Een automobilist kwam nog vragen of alles in orde was. Dat kon ik bevestigen, mijn nieuwe band zat er net weer op. Na deze korte onderbreking weer het bos in gereden. Doordat het bos nogal nat was viel de GPS-ontvangst nog wel eens weg. Gelukkig was de route vrij eenduidig - rechtdoor zoals die gaat. Het pad komt uiteindelijk uit op de Hilversumsestraatweg (N415), bij een chique restaurant. De korste weg is rechtdoor, wederom het bos in. Maar ik was het bospad in de mist behoorlijk zat. Heb ervoor gekozen om dan maar wat extra kilometers te rijden en het fietspad langs de N415 te volgen tot aan Baarn.
Na Baarn ben ik op bekender terrein en kan weer wat meer vaart maken. Alleen de Stichse brug was volledig in mist gehuld. Normaal stuif je daar zo hard als mogelijk vanaf, maar nu kroop ik met een slakke gang naar beneden, zwalkend om de randen van de weg te zoeken. Echt waardeloos, rijden door mist. Later op het fietspad langs de Vogelweg kon ik weer wat harder rijden. Dat fietspad kent een onderbroken middenlijn waardoor het pad redelijk te volgen is. Na de Vogelweg de Knardijk genomen. Op een gegeven moment zwalkte mijn Versatile weer behoorlijk, dacht shit, niet weer. Ik reed nog even over een wildrooster en voelde in ene keer weer stabiliteit onder de wielen van de Versatile. De banden stonden nog prima op spanning blijkbaar lag er een behoorlijke laag schapenpoep.
Het laatste stuk van de reis ging over de Meerkoetenweg. Daar stak nog een paar meter voor mij een ree over, dichtbij genoeg om 'm ondanks de mist duidelijk te zien. Uiteindelijk was ik om 1.00u thuis.
zondag 30 september 2007
Linker been
Afgelopen donderdag nog een woon-werk ritje gemaakt naar Amsterdam. Het was een mooie fietsdag. Wel had ik wat last van mijn linker been. 't Is net of de SPD niet goed is afgesteld. Vreemd, ik heb de hele zomer zonder problemen gereden en nu is het gedoe er weer. Op de terugweg op de pont de afstelling gewijzigd, het leek beter te gaan.
Gisteren naar Dronten gereden om de ketting van Martijn zijn Versatile te vervangen. Mijn linkerbeen was weer aan het protesteren. 't Is moeilijk om te bepalen wat nu precies het probleem is. 't Is niet echt de knie, ik voel meer een algemene spanning in het been wat na lang fietsen kramp in de kuiten geeft.
Vandaag op bezoek geweest in Ermelo. De dochter van mijn broer, Jorine, was jarig. Aansluitend op de verjaardag zouden uit eten gaan met de zus van Martijn (en haar vriend). Heerlijk gegeten in een Tappas-restaurant in Harderwijk. Voordat we weer terug gingen heb ik het stoeltje een eindje naar voren gezet. Dat levert minder spanning op in het been, maar nu krijg ik last bij mijn voet, aan de linkerkant. Ik snap er niks van, deze stand van de stoel nog maar even aanzien.
Ik ben van plan om woensdag eerst naar mijn werk in Amsterdam te fietsen, aan 't eind van de dag naar Utrecht te rijden voor een meeting om 's avonds weer terug te gaan naar Lelystad. Dat wordt een tochtje van 63 + 45 + 65 kilometers, hopenlijk zonder mijn knieen te forceren.
Gisteren naar Dronten gereden om de ketting van Martijn zijn Versatile te vervangen. Mijn linkerbeen was weer aan het protesteren. 't Is moeilijk om te bepalen wat nu precies het probleem is. 't Is niet echt de knie, ik voel meer een algemene spanning in het been wat na lang fietsen kramp in de kuiten geeft.
Vandaag op bezoek geweest in Ermelo. De dochter van mijn broer, Jorine, was jarig. Aansluitend op de verjaardag zouden uit eten gaan met de zus van Martijn (en haar vriend). Heerlijk gegeten in een Tappas-restaurant in Harderwijk. Voordat we weer terug gingen heb ik het stoeltje een eindje naar voren gezet. Dat levert minder spanning op in het been, maar nu krijg ik last bij mijn voet, aan de linkerkant. Ik snap er niks van, deze stand van de stoel nog maar even aanzien.
Ik ben van plan om woensdag eerst naar mijn werk in Amsterdam te fietsen, aan 't eind van de dag naar Utrecht te rijden voor een meeting om 's avonds weer terug te gaan naar Lelystad. Dat wordt een tochtje van 63 + 45 + 65 kilometers, hopenlijk zonder mijn knieen te forceren.
maandag 17 september 2007
Week van de vooruitgang; pont i.p.v. brug
Vandaag ben ik op de fiets naar mijn werk gegaan. Eigenlijk komt de maandag niet handig uit om te gaan fietsen omdat we 's avonds orkest hebben. Maar ja, vandaag de eerste werkdag dat de pont vaart en de Hollandse brug is afgesloten voor fietsers. De fietsersbond Almere hield een protestaktie door zichtbaar aanwezig te zijn en een enquete te houden. Ik was wel nieuwsgierig en ben dus ook maar gaan fietsen.
Het weer was niet geweldig, de herfst is begonnen. Tot aan Almere was het droog, vervolgens begon het langzaam te miezeren, 't ging steeds harder. Eigenlijk had ik wel behoefte aan een dakje boven mijn hoofd maar had geen zin om daarvoor uit te stappen. Gewoon doorgetrapt naar de pont.
Op de pont was het rustig, gelukkig niet veel vrachtwagens, het aantal fietsers was ook nog niet heel groot (later bleek dat de brug ook nog open was). Ik had geluk, de pont was er al en stond op het punt te vertrekken. De fietsers kunnen op de pont wel droog staan, ook ik met mijn Versatile. Daar dus gelegenheid genoeg om mijn dakje aan te brengen.
's Middags weer vroeg naar huis, weer door de regen. Bij de pont had ik nu wat minder geluk en moest een aantal minuten wachten voordat ik de pont op kon rijden. Er voegden zich nog twee fietsers bij de pont en nog een enkele vrachtwagen. Al met al werd het nog gezellig ook. Het samen met het vrachtverkeer de pont afrijden vind ik toch wat minder. De aangelegde weg is smal, de vrachtwagens passeren, met hun grote wielen, best dicht langs de fietsers. Ik ben benieuwd hoe dat moet als er ook verkeer komt die de pont op moet rijden.
Het weer was niet geweldig, de herfst is begonnen. Tot aan Almere was het droog, vervolgens begon het langzaam te miezeren, 't ging steeds harder. Eigenlijk had ik wel behoefte aan een dakje boven mijn hoofd maar had geen zin om daarvoor uit te stappen. Gewoon doorgetrapt naar de pont.
Op de pont was het rustig, gelukkig niet veel vrachtwagens, het aantal fietsers was ook nog niet heel groot (later bleek dat de brug ook nog open was). Ik had geluk, de pont was er al en stond op het punt te vertrekken. De fietsers kunnen op de pont wel droog staan, ook ik met mijn Versatile. Daar dus gelegenheid genoeg om mijn dakje aan te brengen.
's Middags weer vroeg naar huis, weer door de regen. Bij de pont had ik nu wat minder geluk en moest een aantal minuten wachten voordat ik de pont op kon rijden. Er voegden zich nog twee fietsers bij de pont en nog een enkele vrachtwagen. Al met al werd het nog gezellig ook. Het samen met het vrachtverkeer de pont afrijden vind ik toch wat minder. De aangelegde weg is smal, de vrachtwagens passeren, met hun grote wielen, best dicht langs de fietsers. Ik ben benieuwd hoe dat moet als er ook verkeer komt die de pont op moet rijden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
